TWEE GESI-ACIiTEN VAN PARASITISCHE SCHAAI.DIEUGN. 73 



De onderzijde, die platter is dan de bovenzijde, vertoont ons 

 de onderscheidene gelede aanhangsels , die men als pooten be- 

 schouwen kan, benevens den zuiger en de daar naast liggende 

 tasters of voelers {paljii). Wanneer wij het eerste ligchaamsdeel, 

 naar analogie met andere schaaldieren, hoplorst-skik [cepkalotliorax] 

 mogen noemen, dan kunnen wij vooreerst drie paar cephalothora- 

 clsche gelede aanhangsels, behalve de door ons reeds vermelde 

 sprieten , onderscheiden. 



Het eerste paar pooten ligt digt achter den voorrand van den 

 céphalothorax en van den zuiger ^). De geledingen zijn niet dui- 

 delijk te zien. Het komt mij echter voor, dat er vier zijn, 

 waarvan het eerste zeer kort, het tweede grooter en breeder, het 

 derde smaller en rolrond is; het laatste lid is een kromme, bruin 

 gekleurde nagel, waarvan de holte naar binnen en voren ge- 

 rigt is. 



Het tweede paar pooten is zeer klein en dun. Het is achter 

 den zuiger aan de buitenzijde van het derde paar pooten met een 

 afzonderlijk grondstuk vastgehecht. Op dat grondstuk volgt een 

 rolrond, naar buiten en eenigzins naar achteren loopend lid, 

 waarop een derde dunner lid volgt, dat, onder eenen scherpen 

 hoek met het voorafgaande, naar binnen en naar voren is gekeerd. 

 Aan het einde van dit lid, dat eenigzins verbreed uitloopt, staan 

 twee toegespitste haakjes; het buitenste, kleinere bestaat slechts 

 uit een lid en is geheel met haren en aan den binnenrand met 

 doornen gewapend. Het binnenste bestaat uit twee leden, waar- 

 van het eene langwerpig en glad is, het andere toegespitst en 

 zacht gebogen. Dit laatste is behaard, en de haren aan den bui- 

 tenrand nemen de gedaante van doornen, met breedere grond- 

 stukken aan. Deze bijzonderheden zijn niet wel te zien dan met 

 eene SOmalige lineaire vergrooting. 



Het derde paar pooten is het sterkst ontwikkeld. Met een 

 kort, cylindervormig grondstuk, dat digt tot dat van de andere 



I) Met Latreille {Règne animal, sec. édition IV., p. 190) en Kröyer heb ik 

 deze deeleu in mijn Handboek der Dierkunde als een tweede paar van sprieten 

 aangemcrlit (2" uitgave, I., bl. 729). Hoezeer ik uit de analogie met andere 

 parasitische schaaldieren en uit de plaatsing dezer deelen , dit gevoelen nog altijd 

 voor zeer aannemelijk houde, is echter de gedaante dezer sprieten gelijk aan die 

 van het achterste paar cephalothoracische pooten. 



