TWEE GESLACHTEN VAN PAUASITISCHE SClIAAI.DlEIiEN. 77 



gezegd hebben, zich naar de buikvlakte uitstrekken. Aan het 

 uiteinde vindt men twee eironde aanhangsels ingeleed, met bor- 

 stels aan den aciiterrand, even als er bij het mannetje aanwezig zijn. 



De zuiger (ruim 1 m. m. lang) is op den afstand van 3 of 4 

 m. m. van den voorrand van den céphalothorax acliter de pooten 

 van het eerste paar (of de onderste sprieten), geplaatst en met 

 de spits naar achteren gekeerd. De gedaante van dit deel is ke- 

 gelvormig; aan weerszijde van hetzelve ligt een palpus, die slechts 

 weinig korter is dan de zuiger, en van een eenigzins dunner 

 grondstuk in een eivormig deel uitloopt. Geledingen kunnen er 

 niet duidelijk in worden opgemerkt; misschien is de insnoering 

 in het midden eene aanwijzing dat er twee geledingen zijn. De 

 zuiger bestaat uit eene gegroefde onderlip, eene, aan de boven- 

 zijde gelegen, digt voor het einde van den zuiger eindigende bo- 

 venlip ^) en uit twee dunne lange kaken, die aan het einde aan 

 den binnenrand fijn getand zijn, even als eene zaag. 



Tusschen het blad, dat het achterlijf van onderen bedekt, en 

 het vierde rugplaatje liggen bij het wijfje de eijersnoeren, die in 

 zeer gekronkelde windingen digt bijeen liggen, en de geheele 

 ruimte tusschen het rug- en buikplaatje opvullen. Die eijer- 

 snoeren bevatten de eijeren in eene enkele rij achter elkander; door 

 de opeenhooping zijn deze plat gedrukt, als schijfvormige bollen. 



II. Laemargus muricatus Kröyer. 



H. Kröyer, Naiurhistorish Tidsskrift, I. Kjöbenhavn 1837, 



p. 487—501, Tab. V, Fig. A— C. 

 Milne Edwards, Hütoire natur. des Crustacés, III, p. 474), 475, 



PI. 39, Kg. 3. 



Het geslacht Laemargus {Am^açyog , gulosus, een vraat) werd 

 door Kröyer in 1837 bekend gemaakt naar voorwerpen , die in 

 Koppenhagen bewaard werden. Zij waren door Dr. Soramerfeldt 

 verzameld, zoo als wordt opgegeven, op de kieuwen van eenen 



1) Is dit liet deel 't welk van Beneden oiulcr den naam van tromp (la 

 trompe) beschrijft en afbeeldt (fig. 7)? Het knojjvonnig deel, waarmetie het 

 volgens zijne afbeelding zou eindigen, meen ik aan eene optische illusie, aan 

 het opgewipt uiteinde van de bovenlip te moeten toeschrijven. 



