TWEF; GESLACHTEN VAX PARASITISCHE SCHA AI.DIEUEX. 8:3 



op de abdominale pooteii van Laeniarfjus bevestigd. Boven (bl. 67) 

 is reeds van Anallfen gewag gemaakt, als van door teruggnande 

 metamorphose gewijzigde scliaaldieren. Wij hebben hier een 

 merkwaardig voorbeeld van parasiteit op parasiteii, of met an- 

 dere woorden vnn parasiten tot de tweede magt. Intusschen 

 kunnen wij ons niet wel voorstellen, dat Anatifeti binnen de 

 kieuwholte van visschen leven. Bij een onderzoek van de brok- 

 stukken van den visch , waarop de voorwerpen van Laemargtis 

 bevestigd waren, zijn wij ook fot de overtuiging gekomen, dat het 

 geenc gedeelten van kieuwen waren. Ik moet dus betwijfelen of 

 de opgave van Kröyer, dat deze voorwerpen door Doctor Som- 

 raerfeldt op de kienwen van eenen maanvisch gevonden waren, 

 wel met de waarheid overeenstemt. Ik zou veeleer denken, dat 

 Laemargus zich aan de huid van den visch , aan uitwendige dee- 

 len , waarschijnlijk onder den kop , vasthecht. Deze schaaldieren 

 schijnen ook in grooter aantal en als in klompen bijeengehoopt 

 te leven , terwijl Cecrops meer afzonderlijk voorkomt. 



Wat (Jecrops Latreillii betreft, ik moet nog bijzonder op- 

 merkzaam maken op de vischsoort, waarop deze soort door mij 

 werd waargenomen. Ik geloof thans , dat men alle opgaven moet 

 in twijfel trekken , die als verblijfplaats van Cecrops eenen ande- 

 ren visch aanwijzen dan Orthragoriscus mola. Al mijne naspo- 

 ringen en navragen bij mijne bekenden in Engeland en Duitsch- 

 land gaven steeds dien visch op, wanneer over het algemeen iets 

 van den oorsprong der in verzamelingen aanwezige exemplaren 

 van Cecrops bekend was. Ook de Hoogleeraar Milne Edwards, 

 hoezeer hij in zijne Bist. nat. des Cmstac, III, p. 474, de 

 kieuwen van deii Tonijn als verblijfplaats van Cecrops opgaf, 

 schreef mij 22 Junij 1857 : // Be même que vous je ned trouvé 

 le Cecrops Latreillii que sur V Orthragoriscus mola. " 



Ten slotte moet ik nog iets in het midden brengen over 

 twee kleine, langwerpig eironde ligchamen , welke dikwerf bij de 

 vrouwelijke voorwerpen van Laemargus., die volwassen zijn, aan 

 de onderzijde van het achterlijf worden waargenomen. Kröyer 

 heeft die onder eene geringe vergrooting afgebeeld (1. 1. PI. V, 

 fig. aq), en beschrijft ze als niervormige ligchamen, die lang- 

 werpig zijn en rolrond, en welke, digt bijeen, aan den achterrand 



