108 EENIGE OPMERKINGEN OMTRENT 



tot halverwege de zijden, bijna zwart fluweelachtig; op den buik 

 en de andere helft der zijden roodachtig. De gele streepjes zijn 

 verdwenen en hebben plaats gemaakt voor zeer fijne witte , die 

 eveneens geplaatst zijn. In dien toestand overwinteren zij. Na 

 den winter, in Pebruarij , vindt men haar dan onder dorre bla- 

 deren. Zij verpoppen nog in die maand of in 't begin van 

 Maart en komen in Junij uit. Daar de rupsen , die men in 

 September vindt, zoo klein zijn, veronderstel ik, dat er tusschen 

 Junij en September nog wel eene generatie zal voorkomen. 



Noctïia Aïigur. 



De rupsen vindt men half volwassen in 't laatst van Maart. 

 Zij vreten des nachts waterzuring en meer andere laag groeijende 

 planten en liggen bij dag verborgen tusschen dorre bladeren. In "'t 

 laatst van April of begin van Mei volwassen zijnde , heeft de 

 rups de grootte van eene volwassene ^y^^Y'a-rups , waarop zij wel 

 gelijkt , doch zij is meer eenkleurig donkerbruin dan deze , en 

 kenbaar aan de hooggele punten op den rug, waarvan op iedere 

 geleding twee staan. In 't laatst van Junij komt de vlinder uit. 

 Eene tweede generatie heb ik niet waargenomen. 



Noctua haja. 



Wordt als rups op dezelfde plaats en denzelfden tijd gevonden 

 als N. Augur. De lengte der volwassene rups is iets minder dan 

 die van Augur. Wat hare gedaante aangaat , zoo komt zij met 

 deze overeen , zijnde van den kop naar achter toe dikker. De 

 kop is roodbruin. Als van dezen uitgaande loopen over den rug 

 naar achteren toe drie fijne geelachtig witte lijnen , een midden 

 over den rug, de anderen aan de zijden. De middelste lijn is 

 alleen op de eerste ringen duidelijk. Van den derden ring af 

 ziet men, aan beide zijden van den rug, op iederen ring twee 

 tegen de bovenvermelde lijnen aanliggende streepjes, die naar den 

 top toe spits zijn. Zij zijn donkerbruin van kleur, eerst ondui- 

 delijk , maar naar achter toe al meer en meer zigtbaar en don- 

 kerder , zonder evenwel zwart te worden. Op den elfden ring 

 vereenigen de twee laatsten zich tot eene hoefijzervormige teeke- 

 Tiing. Juist voor ieder streepje wordt de grond geelachtig, waar- 



