INLANDSCHE MACROLEPIDOPTERA. 117 



vlekken , die naar achter toe grooter werden. Op den voorlaat- 

 sten ring zag men achteraan nog eene hoefijzervormige teekening. 

 Zij namen snel in grootte toe , zoodat zij half April volwassen 

 waren. Hare grootte overtrof die der bij Sepp afgebeelde rups 

 nog vrij wat. Ik houd het voor waarschijnlijk, dat ook van 

 dezen vlinder eene tweede generatie voorkomt. 



De pop is bruin, in gedaante met die van Pronuba overeen- 

 komende, doch f kleiner. Onder de 45 vlinders, die ik uit mijne 

 eijeren verkreeg , waren geene belangrijke variëteiten. Een exem- 

 plaar kwam met slechts drie vleugels uit de pop ; de regter-on der- 

 vleugel ontbrak geheel, terwijl de drie anderen volkomen uitge- 

 groeid waren. Zij kwamen tegen en even na zonsondergang uit. 



Apamea didyma. 



Van deze soort heb ik de rupsen eerst onlangs ontdekt. Ik vond 

 hen in het onderste gedeelte der halmen van onderscheidene gras- 

 soorten , waarvan zij het binnenste uitvraten, zich er ongeveer 

 2 tot 3 1 duim rijnl. (8 tot 10 centim.) boven den grond inborende 

 en naar beneden toe vretende. Volwassen zijnde, 't geen onge- 

 veer in het begin van Junij het geval was , waren zij 1| rijnl. 

 duim (3,5 centim.) lang, zeer stijf, blinkende, in 't midden het 

 dikst, naar voor en achter dunner wordende, geheel lichtgroen 

 van kleur , met twee paarsche , niet scherp afgezette strepen aan 

 wederzijde van den rug. De kop is klein. Zij verpopten in een 

 spinseltje in den grond. De pop is bruinachtig groen van kleur. 

 De vlinders kwamen na drie weken, in den loop van Julij uit 

 in onderscheidene variëteiten , zoowel met geel- als witgekleurde 



niervlekken. 



Apamea strigilis. 



Leeft op dezelfde wijze als A. didyma, waarop zij zeer veel 

 gelijkt; doch de rups heeft vier violette strepen, die smaller zijn. 

 De luchtgaten zijn zwart ; de kop lichtgeelachtig bruin , klein. 

 De pop is slank, lichtbruin, en de vlinders verschijnen omstreeks 

 veertien dagen vroeger. Zij variëeren even zoo sterk als Didyma. 



Apamea testacea. 

 Eeeds vroeg in het voorjaar vindt men de rups dezer soort. 



