118 EENIGE OPMERKINGEN OMTRENT 



Zij is dan nog zeer klein en houdt zich , zoowel als haar ge- 

 heele leven door , op in planten van Triticum repens , waarvan 

 zij alleen het onderste gedeelte der halmen verteert. Gedurende 

 haren rupsenstaat verandert zij niet van kleur of uitzigt. Eene 

 volwassene rups is Ig rijnl. duim (4 centim.) lang, dik, rond, 

 blinkende , dun van huid , zonder wratten , zeer licht graauw op 

 den rug en tot halverwege de pooten. Het onderste gedeelte 

 is witachtig groen. De kop is vrij groot en even als de zes 

 voorpooten , die zoowel als de buikpooten kort zijn , lichtgeel- 

 achtig bruin ; achter den kop ziet men een even zoo gekleurd 

 halsschild. De luchtgateu zijn gekleurd als de kop en duidelijk 

 te zien. In 't laatst van Junij volwassen zijnde, kruipt de rups 

 wat dieper in den grond en verandert daar in eene langwerpige, 

 lichtbruine , vrij groote pop , waaruit de vlinder in 't laatst van 

 Julij en 't begin van Augustus verschijnt. Sommige exemplaren 

 zijn zeer donkergraauw op de bovenvleugels, anderen lichtgraauw- 

 achtig geel , en deze naderen dan Ap. infesta. 



Apamea Basilinea. 



Hiervan trof ik de rupsen in het begin van September bij den 

 Haag aan , aan den duinkant. Zij waren toen half volwassen 

 en hielden zich tusschen bijeengesponnen bladeren van onder- 

 scheidene grassoorten op , waarvan zij des nachts de halmen op- 

 vraten , weinig van de bladeren gebruikende. Zij waren toen 

 van eene roodachtig witgraauwe kleur, met drie vuilwitte strepen, 

 een midden over den rug en twee in de zijden. Boven de pooten 

 liep een breedere , iets helderder streep , en achter den licht- 

 bruinen kop vertoonde zich een donkerbruin halsschild, in twee 

 deelen gescheiden door een wit streepje, terwijl op iederen ring 

 eenige onregelmatige fijne zwarte stippen stonden. Tweemaal vervel- 

 den zij nog bij mij. De eerste huidwisseling bragt weinig verandering 

 te weeg, doch na de tweede (zijnde hare laatste) waren zij als 

 volgt , toen zij volwassen waren. Hare grootte was iets kleiner 

 dan die eener volwassene Äwrea-rups , waarop zij zooveel gelijkt, 

 dat het beter is het onderscheid op te geven tusschen haar en 

 Burea , dan eene uitvoerige beschrijving, aangezien de rups van 

 Rurea genoeg bekend is. De grondkleur van Basilinea is graauw- 



