146 DE INLANDSCHE BT.ADWESPEN IN HAUE 



eeii. Deze waren terstond vlug ter been, doch vlogen niet, zelfs 

 niet in den zonneschijn. Merkwaardig was het, dat ik in dat 

 jaar uit de spinsels alleen wijfjes en het jaar daarop uit acht 

 cocons, alleen mannetjes heb zien uitkomen. Deze mannetjes 

 zijn allen in het begin van Maart te voorschijn gekomen , het- 

 geen waarschijnlijk aan de zachtere temperatuur moet worden 

 toegeschreven. De larve heb ik sedert nimmer weder aangetrof- 

 fen en in de vrije natuur heb ik de volkomene insecten nimmer 

 gevonden. 



Van deze heeft het wijfje 5'", het mannetje 4'" lengte. Beiden 

 zijn donker bronskleurig, met bruingele haren op kop en borststuk 

 digt bezet. De sprieten , die uit zes geledingen bestaan , waarvan 

 de drie laatsten den knop vormen, zijn zwart, bij het mannetje 

 iets langer dan bij het wijfje. Daar de vorm dezer sprieten eenig- 

 zins afwijkt van dien der overige soorten van dit geslacht, heb 

 ik bij fig. 7 eene mannelijke en eene vrouwelijke spriet vergroot 

 voorgesteld. Bij het mannetje naderen de zamengestelde oogen 

 elkander veel meer op den schedel, dan bij het wijfje. Het ach- 

 terlijf is bronskleurig en met zijdeachtig schitterend , kort , plat- 

 nederliggend haar bedekt; bij het mannetje is het midden van 

 de 4", 5" en 6° geleding met eene zwart fluweelachtige vlek bedekt. 

 (Zie fig. 6.) De pooten zijn lichtgeel met bronskleurige heupen en 

 dijen. (Zie fig. 10.) De heupen en dijen zijn met lange zachte zwarte 

 haren bedekt; de schenen hebben twee einddoornen; aan de onder- 

 zijde van iedere geleding der tarsen, uitgenomen de laatste, ziet men 

 een lang rond zuignapje met weeken rand, dat ik in fig. 11 ver- 

 groot heb voorgesteld. De vleugels zijn geelachtig met bruingele 

 randader, bruin stigma en eene bruine streep, loopende van den 

 midden-voorrand schuin naar beneden en van daar weder naar 

 voren bij het stigma; daarachter bevindt zich nog een rookkleu- 

 lige vlek. Deze teekening is bij het wijfje minder duidelijk. 

 (Zie fig. 5 en vergelijk voor het beloop der vleugeladeren fig. 12.) 



De uitgekomen wespen waren zeer loom en in de schaduw 

 zaten zij voortdurend stil; in den zonneschijn gebragt, vlogen 

 zij met zwakke vingt en een brommend geluid heen en weder. 

 Ik heb een wijfje geopend om de zaag nader te onderzoeken en 

 bevonden , dat zij bij deze soort omstreeks den vorm heeft als bij 



