tîEDAANTEVEinVISSEI.INGEN EN LEVENSWIJZE BESCHKEVEN. 144) 



den anus twee behaarde verhevenheden en daar boven twee gele 

 lioorntjes met roode uiteinden. (Zie fig. 3.) 



Na de eerste vervelling is de larve donkerder groen met 

 zwartbruinen kop en donkere hoorntjes boven den anus. 



Op het einde van September sponnen zich de larven onder de 

 verdorde bladeren in nette spinsels in, die bij opening bleken 

 dubbel te zijn; buiten grover en donkerbruin of hoog geel, in- 

 wendig" fijner en lichtbruin of wit. Onjuist is derhalve de be- 

 wering bij Hartig (^Dle Familien der Blalt- tincl Holzwespeti, 

 bladz. 180), dat de Nematen ini einfachen dichten^ aber nicht 

 dicken Cocon zouden verborgen zijn. 



Mijne bij den Haag gevangen larven kwamen reeds in October 

 van datzelfde jaar uit; daarentegen bleven die ik bij Leyden ge- 

 vangen had, den winter over, en omstreeks het einde van April 

 vond ik in een der cocons een glanzend groen popje, of het van 

 glas gemaakt ware, met lichtgroene sprieten, voelers en pooten 

 en met zwarte oogen ; ook waren de eenvoudige oogen zeer dui- 

 delijk door het huidje doorschijnende. Uit de popjes kwamen de 

 wespen in Mei; welk verschil waarschijnlijk alleen aan het verschil 

 van temperatuur moet worden toegeschreven. 



De wespen (Zie fig. 4) zijn 4|'" lang, de mannetjes iets 

 minder. De kleur van het geheele lijf is blaauwzwart blinkend; 

 kop en borststuk zijn fijn gestippeld. De sprieten zijn 2>"' 

 lang, zwart met scherp afgezette geledingen; de voelers zijn 

 bruinrood aan het grondstuk. De ruggekorreltjes zijn vuilwit; 

 de buiksegmenten voeren bij de wijfjes zeer smalle grijze randjes. 

 De pooten zijn rood met zwarte heupen; aan de achterpooten 

 zijn de tarsen en de achterhelft der schenen zwart. Bij enkele 

 voorwerpen zijn de heupen voor de helft geelachtig rood ; bij 

 anderen de schenen zwart met een rood grondstuk. De vleugels 

 zijn doorschijnend, aan de inplanting geelachtig, met gedeeltelijk 

 roode, gedeeltelijk zwarte aderen en een blaauwzwart groot stigma. 

 Tusschen de eerste en tweede elleboogs-cel is de ader bijna altijd 

 door eene plooi vervangen. De volmaakte insecten schijnen zeld- 

 zaam, ten minste zijn zij mij weinig voorgekomen, en Dr. Hartig 

 heeft slechts een exemplaar gezien , dat nog wel de achtertarsen 

 miste. 



