150 UE INI-ANDSCHE BI-ADWESPEN IN HAKE 



Ik heb tic moiiddeelen van dezen Nematus nader onderzocht. 

 De bovenlip (Zie fig. 5) is breed en weinig vooruitstekend, doch 

 heeft een half cirkelvormig aanhangsel; de bovenkaken (Zie fig. 6) 

 zijn breed en kort, gebogen, met eene scherpe spits aan het einde 

 en een' slechts weinig uitstekenden tand in het midden voorzien; 

 de onderkaken (Zie fig. 7) zijn hoornachtig met een huidachtig 

 schijfvormig hoofd en een even zeer huidachtig, scherp puntig 

 aanhangsel aan de binnenzijde en aan de buitenzijde met een' 

 voeler, die uit vijf geledingen bestaat, van welke de derde de 

 langste eu dikste is; de onderlip (Zie fig. 8) is vierkant, doch 

 aan de bovenzijde afgerond met drie huidachtige uitsteeksels, 

 waarvan de middelste zeer smal is; zij draagt aan iedere zijde 

 een' voeler, uit vier geledingen bestaande, waarvan de tweede de 

 dikste is en de laatste stomp is afgerond. 



Het achterlijf van het mannetje (Zie fig. 9) draagt aan het zevende 

 segment een ovaal dekplaatje. De hoornachtige platen der boven- 

 zijde slaan met hare randen tamelijk ver over de buikplaten heen, 

 zoodat zij aan de onderzijde ook duidelijk te zien zijn. 



De zaag en legboor van het wijfje ziet men in fig. 10 ver- 

 groot voorgesteld ; de zaag is lichter van kleur en heeft tanden 

 aan de vrijliggende zijde, welke uit den uitspringenden rand 

 harer verdeelingen ontstaan. De legboor zelf is gebogen en even 

 als de zaag door dwarsloopende lijnen als in afzonderlijke plaat- 

 jes verdeeld. 



Verklaring van Plaat 6. 



Fig. 1. De volwassen larve. 



// 2. Haar kop, vergroot. 



// 3. Haar staarteinde, vergroot. 



// 4. De bladwesp Ç, vergroot. 



// 5. Haar bovenlip, sterk vergroot. 



// 6. Een harer bovenkaken, // 



// 7. Een harer onderkaken, // 



// 8. De onderlip, sterk vergroot. 



// 9. Het achterlijf van het mannetje, vergroot. 



// 10. De zaag en legboor, sterk vergroot. 



