Ì52 DE I >f1,ANnS0]IE BI.ADWESPEN IN HARE 



De kop (Vergelijk fig. 1 en 2) was groeiiachtig liclitbruiii van 

 kleur, met cene dwarsstreep over den schedel en cene lengtestreep, 

 beiden van okerbruine kleur; de kaken hadden eene kleur als 

 gebrande oker; de oogen stonden in zwarte ronde plekken; op 

 den kop staken eenige kleine grijze haartjes naar boven. De huid 

 van het lijf was sterk gerimpeld, glanzig lichtsapgroen en als 

 doorschijnende, zoodat de witte luchtbuizen aan beide zijden dui- 

 delijk te zien waren ; de luchtgaten hadden groene randen. De 

 zes voorpooten waren glasachtig groen , de twaalf middelpooten 

 even als de naschuivers van de kleur van het ligchaam. Het 

 laatste paar pooten w^as meestal ingetrokken en niet op het blad 

 rustende; ook werden de laatste buikpooten dikwijls in de huid 

 als weggetrokken , zoo als ik zulks in fig. 2 heb trachten voor 

 te stellen. Aan de laatste geleding van het ligchaam zag men de 

 zoo even vermelde gele uitsteeksels met bruine randjes; ook was 

 die geleding met korte witte haartjes bezet. Als de larven pas kor- 

 telings te voren verveld waren, was ook de kop, zoowel als het 

 iijf en de hoorntjes lichtgrooi glanzig; eer zij in de aarde kropen 

 werden ook mijne larven donkerder van kleur en het groen begon 

 naar het bruine te zwemen. De grootste leniïfe was 1},'" on de 

 breedte V". 



Omstreeks 17 — 20 September kropen deze larven in de aarde, 

 die ik haar daartoe gegeven had en sponnen er zich enkelvou- 

 dige, bruinachtig zwarte cocons, geen afbeelden waard. 



Den 25sten September vond ik reeds drie volkomen insecteu 

 uitgekomen; den Isten October kwamen er nog twee uit en den 

 2den telde ik er nog twee meer. Allen waren wijfjes. De overigen 

 waren als larven gestorven of zijn in het cocon verdroogd. 



Deze Neraatus is volstrekt geen zeldzaam insect en schijnt in 

 verschillende streken van ons land voor te komen. Ofschoon ik 

 de larven nimmer weder aangetrofien heb en dus geene mannetjes 

 heb opgekweekt, twijfel ik niet of het mannetje, dat ik zal be- 

 schrijven, behoort tot deze soort, daar ik het meermalen in gezel- 

 schap van wijfjes in tuinen gevangen heb. 



De volkomen insecten zijn 2|" tot 2»'" lang en hebben eene 

 vlugt van 6'"; de mannetjes zijn kleiner dan de wijfjes. Zij be- 

 lioorcn tot de eigenlijke Nematen, die de lancetvormige cel ge- 



