156 EENE HYBllIDE SOORT UIT HET GENUS SMERINTHUS. 



zeer kleine mannelijke Si», ocellata gepaard aan eene vrij groote 

 vrouwelijke Sin. Po^mll. Daar buiten dezen geen enkele andere 

 vlinder was uitgekomen en ik bovendien de copulatie zelve voor 

 oogen had, kon hier geen twijfel bestaan. Voorzigtig nam ik 

 thans beide vlinders op en plaatste die over in eene groote suiker- 

 flesch , waarin ik om niets te verzuimen, dat het eijerleggen be- 

 vorderen kon , het voedsel van beider rupsen deed. Bij het over- 

 brengen scheidden zich wel de vlinders van elkander, doch de 

 uitkomst bewees, dat zulks in geenen deele geschaad had, daar 

 ik reeds den volgenden en daaropvolgenden nacht (16 en 17 Junij) 

 eene menigte eijeren verkreeg, die de gewone lichtgroene kleur 

 hadden en waaruit zich veertien dagen later (30 Junij en 1 Julij) 

 de rupsjes ontwikkelden ; voor zoo verre ik deze kleine diertjes 

 kon beoordeelen, bestond er geen verschil tusschen hen onderling 

 en geleken zij volkomen op de rupsen hunner stamouders, die op 

 dien leeftijd evenmin te onderkennen zijn. Ik gaf hun nu zoowel 

 populier- als willigbladeren tot voedsel en bemerkte dat zij van 

 beiden aten , hoewel zij de eerste soort schenen voor te trekken ; 

 later gingen zij echter geheel tot de willigbladeren over en lieten 

 de andereu onaangeroerd. 



Mijne rupsjes groeiden uiterst langzaam, met uitzondering van 

 eene enkele, die de andere steeds vooruitbleef, zoodat ik begon 

 te twijfelen of er mogelijk met het voedsel, in weerwil dat dit 

 dagelijks naauwkeurig onderzocht werd, niet een eitje van buiten 

 was aangebragt. Deze veronderstelling kreeg later nog meer waar- 

 schijnlijkheid, toen de rups, welke geheel op die van Sm. ocellata 

 geleek, reeds den 4den Augustus in eene pop veranderde, die in 

 den vorm en het glimmende der kleur eveneens met die van deze 

 soort overeenkwam en ook werkelijk den 6den Junij 1857 eene 

 volmaakte Sm. ocellata uitleverde; hoewel het nu niet onmogelijk 

 is dat genoemde rups insgelijks tot mijne tlj^briden behoorde, 

 ware liet, om bovenstaande reden, toch gewaagd zulks als zeker 

 aan te nemen, te meer nog, daar ik later geen enkele dergelijke 

 pop meer verkreeg. 



Mijne overige rupsen kwamen insgelijks allen met die van 

 Sm. ocellata overeen , en hadden de dwarslijnen wit. Zij waren 

 echter zwakker dan gewoonlijk en begonnen vooral in Julij en 



