GEDAANTEVERWIHSEl, INGEN EN LEVENSWIJZE BESCHREVEN. 177 



Van de vijf inlaiidsche soorten, die tot dit geslacht behooren, 

 zijn mij de larven bekend: die van de nu te beschrijven soort 

 zijn niet zeldzaam en vallen om de hoog oranje kleur vrij sterk 

 in het oog, wanneer zij volwassen zijn. Tn het midden der 

 maand Julij 1844 vond ik te Zwammerdam op een populierblad 

 larven, zoo even gekipt uit eijeren, die in de steel van dat blad 

 waren ingesloten. Het tijdstip van dezen vond verwonderde 

 mij , daar ik te huis in de vorige week volkomen insecten van 

 dezelfde soort uit de cocons had zien te voorschijn komen. Waar- 

 schijnlijk was het wijfje, dat hare eijeren in de bladsteel gelegd 

 had , reeds in de maand Mei uitgekomen , en het kan zijn dat 

 de temperatuur mijner kamer, die tegen het noorden was gele- 

 gen, invloed had uitgeoefend op het uitkomen der wespen. 



De eijeren lagen aan wederzijde van den populierbladsteel. De 

 bladsteel was aan beide zijden over de eijeren opgezwollen en 

 bedekte hen gedeeltelijk, inkervingen in de tusschenruimten open- 

 latende. Aan de eene zijde telde ik 8 aan de andere 10 eijeren. De 

 jonge larven , die groen waren met zwarte koppen , schikten zich 

 in eene gebogene lijn op de onderzijde van het blad met den kop 

 naar de bladpunt gekeerd; zij aten slechts het onderste huidje 

 en het diachym af. Na de tweede vervelling begon de gele 

 kleur aan de voorste en voorlaatste geleding zigtbaar te worden 

 en de zwarte vlekken vertoonden zich. 



De eerste figuur der 10de plaat stelt de larve na hare derde 

 huidverwisseling voor; de kop is dan pekbruin, het lijf zee- 

 groen , uitgenomen de twee voorste en de voorlaatste geledingen , 

 welke oranjeachtig geel zijn. Over den rug loopt eene donkerder 

 groene streep en op de zijden ziet men zwarte vlekken , wier 

 plaatsing dezelfde is als bij de volwassen larve, die in onze 

 tweede figuur is afgebeeld. 



Deze is cylindervormig , doch bij den kop dikker dan aan het 

 staarteinde, en hare kleur is gewoonlijk een zeer schoon oranje, 

 dat evenwel bij sommige voorwerpen, vooral op het midden van 

 den rug, naar het groene trekt. De huid is geheel met zachte 

 witte haartjes bedekt, die onder het microscoop gedoomd schij- 

 nen. De kop, die aan den voorkant afgeplat is, heeft tot grond- 

 kleur een licht bruin , doch deze grondkleur is zoodanig met 



