178 DE IN1,ANDS0HE BIADWESPEN IN HARE 



honderden fijne zwarte stippen bedekt, dat de geheele kop zwart 

 schijnt te zijn. De kaken zijn geelachtig. De bovenlip is hart- 

 vormig, uitgesneden aan de voorzijde; de bovenkaken zijn sterk 

 gebogen, voorzien van een' grooten en drie kleine tanden; de 

 onderkaken bestaan uit twee deelen, een breed vliezig, waaraan 

 de voeler, die vijf geledingen heeft, verbonden is, en dat eerst 

 twee en daarna zeven lange smalle tanden of uitsteeksels heeft, 

 en een slanker hoornachtig deel. De onderlip is breed , aan den 

 rand gegolfd, en draagt twee drieledige voelers. De prothorax 

 en de twee laatste geledingen van het ligchaam hebben aan iedere 

 zijde een ronde of ook somwijlen vierhoekige vlek; op de overige 

 segmenten staat eene dergelijke vlek, doch grooter en daaronder 

 eene andere kleinere; boven den anus staat nog in het midden 

 eene tamelijk groote zwarte vlek. De larve heeft in het geheel 

 20 pooten. Deze zijn oranje-kleurig met donkerder insnijdingen 

 der geledingen en bruine klaauwtjes aan de voorpooten. De 

 grootste lengte der larven is 20 mm. 



Tot in de laatste dagen van Augustus aten deze larven bij mij 

 bladeren van den Italiaanschen en Canadaschen populier {Popuhis 

 monilifera et tremula). Volgens Bouché gebruiken zij ook de 

 bladeren van Populus balsami/era. Zij leven gezellig en houden 

 zich aan de onderzijde der bladeren op, doch eten dan den blad- 

 rand. In de laatste week van Augustus en de eerste van Sep- 

 tember dalen zij van de boomen naar beneden en spinnen daarna 

 cocons onder afgevallen bladeren of ook wel in de reten der 

 stammen. Deze cocons zijn zeer dun, geel van kleur en glanzig. 



Daarin blijven zij , dezelfde gedaante behoudende tot in de 

 eerste dagen van Junij. Op dien tijd stroopten mijne 'larven een 

 uiterst dun huidje af en werden oranje-gele popjes, zoo als er 

 een voorgesteld is in de derde figuur. Eigenlijk was alleen het 

 lijf oranje; kop, sprieten, pooten en vleugels waren geel en de 

 oogen zwart. Waarschijnlijk zijn deze popjes eerst kaaskleurig 

 en worden langzamerhand sterker gekleurd. Na ook dit Inatste 

 huidje afgelegd te hebben , beten zij als wespen de cocons open 

 en zochten het daglicht en de zonnewarmte. 



De vierde figuur stelt een wijfje dezer bladwespen, bijna drie- 

 maal verijroot . voor. Het uitwendige onderscheid der kunne 



