182 DE INLANDSCHE BT,ADWESPEN IN HARE 



met onregelmatig geplaatste doorntjes. Op zijde nog bijna in de 

 eerste plooi staat het elliptische luchtgat; daaronder en daar 

 tegen aan naar de achterzijde staan twee kussentjes of huidver- 

 hevenheden , insgelijks met dergelijke doorntjes bezet. De hals 

 is als de buik van kleur, zijnde vuil groenachtig geel, de voor- 

 pooten zijn zwart met vuilgele ringen. De zestien buikpooten 

 hebben dezelfde kleur als de buik ; boven ieder derzelve staan 

 twee zwarte dwarsstrepen , waarvan de tweede bijna tweemaal zoo 

 lang is als de eerste; de rij, daardoor aan wederzijde van het 

 ligchaam gevormd, wordt door Hartig die schwarze Semicolon- 

 Jieilie genoemd. Van vlekken op de eerste geleding, waarvan 

 dezelfde schrijver gewaagt '), was bij geen mijner voorwerpen 

 eenig spoor te zien. Het laatste segment is van kleur als de 

 buik, doch geheel met doorntjes bezet en met twee schuinloo- 

 pende groene strepen voorzien. De reeds meermalen genoemde 

 schrijver spreekt ook van eenige verscheidenheden van deze blad- 

 wespen 1 ar ven , o. a. ook van eene, die geheel lichtgeel van kleur 

 was, met lichtbruinen kop, en die alle teekening, zelfs de beide 

 streepjes boven iedere middelpoot, miste. Dergelijken zijn mij 

 niet voorgekomen. 



Terstond na iedere vervelling was de kop mijner larven geel- 

 achtig wit gekleurd, gelijk kaas gewoonlijk gekleurd is, terwijl 

 de voorpooten lichtgroen waren ; doch het duurde slechts korten 

 tijd, dat deze kleuren aanhielden. Niet zeer lang na de huid- 

 verwisseling werd de eerste bruin en de laatsten verkregen de 

 gewone donkere tint. 



Mijne eerste larven waren op het laatst van Julij volwassen. 

 Zij sponnen zich toen tusschen de afgebeten en verdorde naal- 

 den , die op den bodem van het suikerglas lagen , waarin ik haar 

 hield, cylindervormige cocons van 4 tot 5 lijn of 10 tot 12 mm. 

 lengte en 2" of bijna 5 mm. dikte. Aan beide einden zijn deze 

 huisjes bol afgerond. Zij zijn kenbaar aan de pergamentachtige 

 hardheid en de sterkte der wanden, doch de kleur is dikwijls 



1) Fast ohne Ausnahme trägt das eiste Segment, dicht über und vor dem 

 Stifjma , jcderscits einen kleinen schwarzen Fleck. Bisweilen finden sich solche 

 Flecke auch auf den letzten Segmenten, und zwar einer auf jeder Seite eines 

 Segments, etwas über der Mitte seiner Seitonansicht. Hartig, t. a. pi., bl. 148. 



