VERSLAG. XXXTII 



De heer Heylaerts deelt in de eerste plaats mede, dat hij 

 nà 1889, toen zijne laatste cc Liste supplémentaire des Macrolépi- 

 doptères de Bréda et de ses environs » het licht zag (zie Tijdschr. 

 V. Eutom,ol. XXXIII, blz. xxxv), nog verscheidene Macro- en 

 Microlepidoptera , nieuw voor de Breda'sche fauna heeft gevonden. 

 Eene opgave daarvan wordt als bijlage achter dit verslag afgedrukt. 

 Van de daarin vermelde Acronycia Aha L. laat hij prachtige exem- 

 plaren zien , door hem uit op elzen gevonden rupsen gekweekt. 

 Van eenige reeds vroeger vermelde zeldzame soorten trof hij talrijke 

 rupsen aan , o. a. van Lasïocampa trenmlifolia Hbn. en ilicifoüa 

 L. ; de daaruit verkregen imagines, vooral de wijfjes, zijn veel 

 fraaier en sclierper geteekend dan Duitsche exemplaren in zijne 

 verzameling. Lasiocanipa Pini L. werd weder in hel Mastbosch 

 door den zoon van den lieer van Schermbeek aangetroffen. 



Spreker vermeldt verder, dat hij reeds verscheidene jaren achter- 

 een, in October, uit berken, tegelijk met zakjes van Coleophora 

 paripeiinella Z. , ook die van C. jnscocupreUa H.S. klopte, welke 

 laatste soort nog niet bij ons als inlandsch bekend was. Beide 

 soorten behooien tot die, welke als volwassen rups overwinteren 

 en zijn daardoor moeielijk tot vlinder te kweeken. Het is hem dit 

 jaar eindelijk gelukt één mannelijk exemplaar ervan te verkrijgen , 

 dat in Juni uitkwam; de eigenaardige helmvormige zakjes worden 

 door hem vertoond. 



Van Eugonïa ftiscautarla Hw. ving hij reeds sinds enkele jaren 

 de imagines, meestal wijfjes, waarvan hij eieren bekwam. Het 

 mocht hem evenwel nooit gelukken de rupsen tot vollen wasdom 

 te brengen. De dieren, bijna volgroeid, kregen dunne ontlasting en 

 stierven dan allen vrij spoedig. In de meening, dat die ziekte kon 

 zijn ontstaan door het int water zetten der Frax'mits-idik]ea (esch 

 is het gewone voedsel der soort), voorzag hij dit jaar zijne kweeke- 

 lingen dagelijks, soms tweemaal daags, van versch voeder, zonder 

 de takjes in een fleschje met water te plaatsen , met het gewenscht 

 gevolg , dat geen enkele der rupsen bezweek en vele vlinders door 

 hem werden gekweekt. 



De heer Heylaerts uit voorts de maar al te gegronde klaclit, 



