XXIVIIT V E R S T/ A G. 



dat wij Hollanders, die zulke uitgebreide en prachtige koloniën 

 bezitten , betrekkelijk zoo weinig doen om daarvan de fauna te 

 leeren kennen. Telkens wordt ons dit door onze buitenlandsche 

 correspondenten verweten. Welk een ver-chil met de Engelschen , 

 Duitschers , Franschen , Italianen enz. , die onze op zoologisch en 

 fooral op entomologisch gebied zoo rijke koloniën bereizen ot be- 

 wonen, en bijna beter dan wij zelven hare fauna leeren kennen. 

 In tegenstelling met deze vreemdelingen, die aan de musea van 

 hun land alles toezenden wat der wetenschap ten bate kan komen , 

 gebeurt zulks door Nederlanders slechts hoogst zelden. Eer worden 

 de wetenschappelijke onderzoekers door onze tropenbewoners op 

 de domste wijze geparodieerd. Een voorbeeld daarvan leest Spreker 

 voor uit een feuilleton van «de Indische tolk» van 5 Juni 1894, 

 getiteld « Eene reis van Batavia naar Timor». Er is daarin sprake 

 van het ontmoeten van Dr. PI. (aten?) en zijne echtgenoote. 

 Woordelijk staat er: «zij noemden zich natuuronderzoekers, doch 

 waren eigenlijk kapellenvangers van professie » , en een weinig 

 verder: «zij hadden eenige inlandsche christenen in hun dienst, 

 die de eigenlijke kapellenvangers waren. Elk argeloos vlindertje, 

 dat zich aan boord durfde vertoonen , werd in de netjes dezer 

 « vliegenvangei's » , zooals men ze in Indie spottend noemt, verstrikt 

 en gevangen » enz. — Commentariën zuhen verder wel overbodig zijn. 

 Eene andere klacht van den heer H eylaert s b'rt reft de overdreven 

 jacht op het maken van novae species, vooral uit tropische gewesten , 

 waarmede tegenwoordig de entomologisclie en in 't bijzonder de 

 lepidopteiologische litteratuur wordt overstelpt; terwijl daarentegen 

 betrekkelijk weinig wordt gedaan, om de eerste standen der vlinders, 

 d. i. de rups en pop te leeren kennen. Naar zijne meening toch, 

 zou eene meer grondige kennis der biologie het aantal der als af- 

 zonderlijke soorten l)e.schreven Lepidoptera op geduchte wijze doen 

 inkrimpen. Het is daarom zeer Ie betreuren , dat zoo menige schrijver , 

 die door eigen onderzoek of door zijne correspondenten vrij ge- 

 makkelijk tot die kennis zou kunnen geraken, dit nochtans geheel 

 verzuimt. Zoo zijn van vele Psychiden de rupsen nog in 't geheel 

 niet of zeer slecht beschreven. Spreker was dit jaar gelukkig in 



