XXVI V E E s L A g: 



Nu de Voorzitter zoo welwillend is hem daartoe in de gelegen- 

 heid te stellen, wenschl hij vooreerst enkele opmerkingen vast te 

 knoopen aan hetgeen door sommige sprekers is medegedeeld en 

 verder, naar aanleiding daarvan, enkele inlichtingen aan de leden 

 te vragen. 



Zoo geeft 's Voorzitters merkwaardige mededeeling , dat Plusla 

 Moneta F. thans ook in Engeland is aangetrofTen , spreker aanlei- 

 ding f e wijzen op het feit , dat deze fraaie vlindersoort zich nog 

 niet voor goed ten onzent gevestigd schijnt te hebben, althans 

 in het Oosten van Nederland weder schaarscher begint te worden. 



Terwijl toch in den zomer van 1893 nog verschillende rupsen 

 dezer Plusla in zijne handen mochten komen, gelukte het hem in 

 het afgeloopen jaar slechts één enkel rupsje te bemachtigen, 'twelk 

 een tenger gebouwd uiltje opleverde. 



Spreker zelf vond dit dier, nog zeer jong zijnde , binnen Arnhem, 

 doch al zijne pogingen om in 1894 aldaar, alsook in Warnsveld, meer 

 voorwerpen te verzamelen, bleven vruchteloos, terwijl Dr. H. Bos, 

 te Wageningen , insgelijks te vergeefs naar deze soort zocht. 



Overigens schijnt hel der vermelding waard, dat de rups — wier 

 natuurlijk voedsel stellig uitsluitend beslaat in Aconitum soorten — 

 zich, naar sprekers ervaring, gaandeweg is gaan verwijderen van 

 genoemde plantensoort, althans meermalen gaan vertoonen op sommige 

 andere gewassen. Enkele jaren geleden namelijk, trof hij herhaal- 

 delijk jonge rupsjes aan , niet alleen op planten van zekere soort 

 Delphinium, ^ maar ook op sommige Malvaoeën en Geraniaceën^ die 

 niet de minste verwantschap bezitten met de Monnikskappen. 



Daar dit inmiddels uitsluitend het geval was met planten , die , 

 hetzij in groeiwijze, hetzij wat den vorm der bladeren betreft, 

 zekere ovei'eenkomst met Aconieten vertoonen, acht spreker het 

 niet onwaarschijnlijk dat de moedeivlinder , door den schijn bedrogen, 

 er toe is gebracht de eieren af te zetten op het zoo ongewone voedsel 

 en daarmede zijn nakomelingschap gedwongen heeft zich te voegen 

 in voor de soort nieuwe en wellicht minder gunstige toestanden. 



Het is niet onmogelijk dat hierin mede eene der oorzaken van 

 het verdwijnen van Plnsia Moneta is te zoeken. 



