EXOTISCHE LEPIDOPTERA RHOPALOCEBA. 19 



Grooter is het verschil op de onderzijde. Aldaar zijn op de 

 achtervleugels van de drie witte , zwartgeteekende dwarsbanden van 

 den type slechts twee ovale , binnen waarts zwart afgezette vlekjes 

 aan den wortel der cellen ia en 1/; overgebleven. Op de voor- 

 vleugels is de witte teekening der tweede helft ook bijna geheel 

 verdwenen en de overblijfselen der zwarte zijn onduidelijk, vervloeid. 



Voor een mihizuchtige zoude dit exemplaar een heerlijk voor- 

 wendsel tot het «scheppen» eener nieuwe soort kunnen opleveren. 

 Aan specifiek verschil van Peuthesilea valt echter niet te denken, 

 de tinten van de kleuren zijn op de bovenzijde gelijk bij de typische 

 voorwerpen en van cel 7 der achtervleugels is de geheele tweede 

 helft zwart , zich bij den eveneens gekleurden achterrand aanslui- 

 tende. Eenen naam wensch ik aan deze, waarschijnlijk toevallige 

 afwijking (aberratie) ook niet te geven. 



Pseudargynnis (Jaera) Duodecimpiiiictata Snell. 



Als vervolg op mijne aanteekening over deze soort in dit Tijd- 

 schrift, deel 35 (1892), pag. 4, deel ik nog mede, dat Dr. Karsch 

 haar thans, in de Entom. Nachrichte 1892, N. 18, p. 173, c. fig., 

 definitief generiek heeft afgescheiden onder den bovenvermelden 

 naam Pseudargynnis s. Dit nieuwe genus aannemende, waardoor 

 in ieder geval de karakteristiek der verwante genera scherper 

 wordt, moet ik in antwoord op eene opmerking van Dr. Karsch, 

 dat ik wel dadelijk tot generieke afscheiding had kunnen overgaan , 

 antwoorden, dat ik mij bij de beschrijving der soort hiertoe niet 

 bevoegd rekende en dus beter vond, zoo iets niet ligtvaardig te 

 wagen. Er zou later tocli wel iemand komen, die het op aanne- 

 melijke gronden deed, zooals ook nu gebleken is en de wereld 

 heeft bij het uitstel niets verloren. 



Genus Adolias Boisd. 



Het genus Adolias, zoo als het door Herrich- Schäffer in zijnen 

 Prodromus Syst. Lep. Corr. Blatt des Zool. Min. Vereins zu Regens- 

 burg 1864 p. 123 enz.) vooral naar Felder (Neues Lepid. 1861) 

 werd gekarakteriseerd, kan geenszins homogeen heeten. Reeds 



