EXOTISCHE LEPIDOPTEHA RHOPALOCERA. 21 



De man van Ad. Ar/nis is kleiner dan het wijfje. De exemplaren 

 van het laatste, die ik voor mij heb, meten 54 — 57 mm. Verder 

 is liet achterlijf iets dunner en spitser en de staarthoek der achter- 

 vleugels merkbaar puntiger, terwijl tevens hun achterrand vlakker 

 is. De bovenzijde is wel in denzelfden tint gekleurd als die van het 

 wijfje , maar merkbaar donkerder. Evenzoo is ook de aanleg der 

 teekening dezelfde, doch de vlekken der kenmerkende, schuin 

 buiten waarts gerigte dwarsrij op de voorvleugels, hebben slechts 

 een vierde der grootte van die van het wijfje en wat vooral een 

 afwijkend aanzien veroorzaakt, is de lichte voorrandsbestuiving nabij 

 de punt der achtervleugels. Zij is lichtpaars en vervangt de vrij 

 duidelijke, onzuiver witte vlekken, op dezelfde plaats, van het 

 wijfje. De onderzijde, welke bij het wijfje vaal licht geelgraanw 

 is, heeft bij den man eene helder licht paarsgrijze grondkleur. Zij 

 is door den auteur wel beschreven , maar niet afgebeeld en ver- 

 schilt ook inderdaad niet zooveel in teekening van de bovenzijde 

 dat eene voorstelling strikt noodzakelijk ware. 



De vliegplaats van Agrils is in de hoogere bergstreken van Java 

 gelegen, op ongeveer 5000 voet (16 — 1700 meter). Folders is de 

 soort nog niet waargenomen. 



Voor eene goede afbeelding van den man en ook van de onder- 

 zijde der beide seksen , hopen wij later te zorgen. 



Adolias Octogesima Snell. v. Voll. 

 (Tijds. v. Ent. V, p. 193). 



Deze soort moet geheel vervallen; de i is Alpheda Godart en 

 het ? is dat van Salia Moore. Snellen van Vollenhoven's afbeel- 

 ding schijnt naar een verbleekt exemplaar gemaakt te zijn. 



Tanaecia Coerulescens Grose Smith. 

 (Ann. en Mag. of Nat. Hist , Ser. Ü, III, j). 315 (1899). 



Is Clathrata Snell. v. Voll., Tijds. v. Ent. V, p. 205, pi. 12, 

 fig. 5 (1863) en jnoet vervallen. 



