BOEKAAN KONDIGING. SS 



is eene vergelijking van het aantal soorten van dagvlinders aan 

 Linnaeus bekend bij de tiende uitgave van zijn systema Naturae 

 (1758), met dat van Kirby's Catalogus (1871), zijnde 7695 species. 

 Sedert is — en teregt merkt de schrijver op dat zijn Catalogus de 

 studie zeer heeft bevorderd, — nog een groot aantal soorten be- 

 schreven zoodat het getal der thans bekende Rhopalocera stellig 

 ruim 12000 species bedraagt. Dit zou, het zij ter loops aangemerkt, 

 op een getal van thans levende vlindersoorten wijzen van ongeveer 

 200,000, indien de verhoudingen bij de PaUiearctische Fauna ook 

 elders gelden , wat ik niet voor onwaarschijnlijk houd. 



Op deze inleiding volgt een zeer uitvoerig overzigt der Rhopa- 

 locera, met korte beschrijving en aanduiding der voornaamste citaten 

 van een groot aantal soorten , alles opgeluisterd door vele gekleurde 

 en zwarte afbeeldingen. Voor de gekleui'de is gebruik gemaakt van 

 de oude platen der eerste uitgave van het werk , die waarlijk niet 

 slecht zijn en voor de ongekleurde van houtsneden van de voor 

 Newman's werk over de Britsche dagvlinders gebezigde. Ook eenige 

 nieuwe gekleurde platen zijn vervaardigd ter illustratie van later 

 ontdekte soorten , waarbij zelfs van den nieuwsten tijd , hetgeen 

 mede aan het werk eene plaats verzekert onder de zelfstandige 

 wetenschappelijke geschriften. 



Bij de beschrijving van Melltaea Ciuxla , op p. 77 wordt mede- 

 gedeeld dat deze soort in Engeland onder de verzamelaars den naam 

 draagt van f( The Glanville Fritillary » als eene herinnering aan 

 eene dame. Lady Glanville, die onder de regeering van Karel 

 de Ilde leefde. Na haren dood werd beproefd om haar uitersten 

 wil nietig te doen verklaren , op grond van krankzinnigheid , ge- 

 bleken, volgens de bestrijders van het testament, uit hare zucht 

 om vlinders te verzamelen. Zouden er nog zulke bekrompen men- 

 schen zijn als die bestrijders van voorheen? 



Op pag. 93 zegt de *lieer Kirby, bij Vanessa Antlopa^ dat de 

 engelsche exemplaren opmerkelijk zijn uithoofde van den ivitten 

 achterrand der vleugels die bij de overige Europesche exemplaren 

 geel is (op de bovenzijde). Dit is eene vergissing, de witte kleur van 

 dien rand komt ook elders voor en is een gevolg der overwintering. 

 Tijclschr. V. Eniom. XXXVIII. 3 



