EENIGE JAVAANSCIIB DIPTERA. 41 



plaatste, is alleen toe te schrijven aan de builengewoon lange 

 sprieten ; het aderbeloop toch der vleugels is geheel verschillend van 

 dat van Megistocera [uscana en kenmerkt de sooi't duidelijk als 

 eene Eriocera, waarvan verscheidene soorten in Ì zulke langg-e- 

 rekte haarvormige sprieten hebben. Dit is echter geen generiek 

 kenmerk , — gelijk trouwens reeds door Osten Sacken is aange- 

 toond {Beri. Ent. Zeitschr. XXX. p. 159), — daar zoowel in het 

 eene als in het andere geslacht ook .soorten voorkomen , welker 

 sprieten in beide sexen kort zijn. 



Met eenigen twijfel reken ik Megistocera atra Dol. als synoniem 

 tot deze soort. Doleschall's beschrijving is, als gewoonlijk, zeer 

 oppervlakkig. Zijne diagnose luidt: «nigra, fronte anfennarumque 

 articulis duobus primis rufis; alis nigricanlibus, » Eene oorspron- 

 kelijke afbeelding van zijne hand stelt eene Eriocera $ voor, met 

 zeer lange sprieten, de kleur van het lichaam is echter donkerder 

 en eenigszins glanzig; de thorax is smaller en het achterlijf langer ; 

 ook is zijn exemplaar kleiner; hij geeft 3 lijnen aan, Wiedemann 

 4^ ; het mijne is 10 mm. lang. 



Rhyphus maculipennis v. d. Wulp. 



Notes from the Lei/den Museum., VIF, 14; Tijdschr. v. Eutomol. 

 XXVIII. 87, pi. 4, fig. 9. 



Deze sooi't werd vroegei' door mij besclireven naar een enkel en 

 nog wel een gebrekkig mannelijk exemplaar in het Leidsche 

 Museum, Van den heer Piepers ontving ik sedert een zeer gaaf 

 voorwerp, mede een S. Ik ben daardoor in staat, het ontbrekende 

 in mijne vroegere beschrijving aan te vullen. Beide voorwerpen 

 zi-jn van Java. 



Bij het nu verkregen exemplaar is het voorhoofd geel en het 

 aangezicht beenwit (dat ik beiden vroeger aschgrauw noemde, is 

 wellicht toe te schrijven aan stof, waarmede die deelen bedekt 

 waren). De sprieten (die in het vorig exemplaar ten deele afge- 

 broken waren) zijn bleekgeel, de eerste acht geesselleden ieder 

 met eene bruine, min of meer duidelijke vlek; daarna komen drie 

 geheel witte leden, en de drie laatste, iets meer langwerpige leden 



