114 AANTEEKENINGEN OVER PTBALIDEN. 



Hoewel een weinig vreemd van uitzigt , behoort deze soort toch 

 ongetwijfeld tot het genus Endotricha. De eenige afwijking bestaat 

 in eene verdikking door haren, in den vorm van een stompen tand , 

 aan de buitenzijde van het wortellid der sprieten , wier schaft 

 draadvormig, vrij lang gewimperd is. Ook is de vhnder een weinig 

 forscher van bouw dan Flatmneaüs. Ik zeg dit niet, omdat ik deze 

 soort als de type van Endotricha beschouw, want het typenstelsel 

 verwerp ik geheel, maar omdat zij de meest verbreide soort van 

 het genus is en zich daarom het beste tot eene vergelijking 

 leent. 



Palpen ongeveer ter halve lengte van het stompe eindlid boven 

 den schedel uitstekende. Sprieten vrij lang, fijn bewimperd , de 

 wortel met een stompen schubbentand , glad beschubd en al deze 

 deelen , zoomede de halskraag en de voorhelft van den thorax , 

 houtgeel, bruin gemengd. Schouderdeksels grootendeels zwartbruin, 

 alleen aan de binnenzijde bruingeel gemengd. Zij hebben aan het 

 eind eene dikke, zwartbruine pluim, die bijna tot de helft van 

 den binnenrand der achtervleugels reikt en waaruit eene dunne, 

 valere komt, die tot den staarthoek van deze komt. Voorvleugels 

 aardbruin, een weinig glanzig; de wortel, voorrandsslippen van een 

 derde tot de tweede dwarslijn en een steile, ongebogen , aan de 

 buitenzijde vlak uitgesneden dwarsband op twee vijfden, twee 

 millimeters breed, zijn liclithoutgeel ; een voorrandsvlekje aan de 

 binnenzijde der zeer onduidelijke, meest in stippen opgeloste tweede 

 dwarslijn en deze zelf zijn donker houtgeel. Eerste dwarslijn niet 

 aanwezig. Achter de tweede lijn wordt de vleugelgrond iets lichter 

 en paarser. Achtervleugels aan den wortel aardbruin ; in het midden 

 ziet men een licht houtgelen dwarsband , die bovenaan , waar hij 

 dubbel zoo breed is als die der voorvleugels , vervloeit maar naar 

 onderen , waar hij in den staarthoek uitloopt , smaller en scherper 

 begrensd is. Laatste derde der achtervleugels bleeker en paarser 

 dan het wortelderde. Franjelijn met donkerbruine streepjes. Franje 

 bruingeel, met eene donkere lijn en stippen op de wortellielft, 

 behalve op de voorvleugels boven ader 5. Achterlijf bruin- 

 geel. 



