AAKTEEKENINGEN OVEH PYRALIDBK. 



115 



De onderzijde is gekleurd en geteekend als boven, maar alles 

 bleeker en minder scherp. Binnenrand der achtervleugels lichtgrijs. 

 Pooten bruin. 



Java ; Fruhstorfer. 



13. Approximalis m. nov. spec. 

 Beide seksen in gave exemplaren. 16 — 19 mm. 

 Deze soort is zeer na vei'want aan mijne Sondaicalis , Tijds. v. 

 Ent. 23 p. 200 (1879—80); 26 p. 123 pi. 6 fig. 6 (afbeelding 

 zeer ruw!) maar over bet geheel iets grooter, bleeker van kleur 

 en met smaller, zemelkleurig geel, niet bleek purperrood, aan 

 beide zijden duidelijk begrensd lichter middelveld der achtervleugels. 

 Bij de breedvleugeliger , overigens verwante FlavofasciaUs Bremer 

 die buitendien ook geheel licht purperrood is, is het middenveld 

 der achter vleugels en het grootste gedeelte van dat der voorvleu- 

 gels veel levendiger en helderder geel gekleurd. De vUnder is 

 overigens eene echte Endotricha , gebouwd als Flammealis, met iets 

 kloeker lijf, eene bij den i wat dikkere staartpluim en iets langer 

 bewimperde spiieten; wortel van deze zonder tand. Ik merk op, 

 dat het bij Endotricha niet gemakkelijk valt, uil te maken of de 

 aderen 4 en 5 der voorvleugels werkelijk gesteeld zijn dan wel 

 aanvankelijk zeer nabij elkander loopen. De achtervoeten zijn, 

 evenals bij Flammealis, korter dan de scheenen. 



Palpen, kop en thorax hebben een' hebten, iets bruinachtig 

 zemelkleurig gelen grond, ook de bovenzijde der vleugels. Op de 

 voorvleugels is het wortelveld door eene schuine, eerst onder de 

 middencel duidelijke, fijne, maar niet helder-witte dwarslijn begrensd 

 en zeer bleek purperrood getint. Middenpunt donkergrijs, lang- 

 werpig, voorrand zeer onduidelijk grijswit en donkergrijs gestippeld 

 Tweede dwarslijn weinig meer dan \ millimeter van den achter- 

 rand, zeer fijn, grijs, de grond achter haar bleek purperrood. Op 

 de achtervleugels is het woitelveld bleek purperrood, het midden- 

 veld beslaat minder dan een derde, wordt door twee onzuiver 

 witte fijne, bijna ongetande dwaislijnen afgezet en is bijna eenkleurig 

 licht zemelgeel. Achter de tweede dwarslijn, die iets boven den 



