AANTEEKENINQEN OVEH PTBALIDEN. 117 



Achtervleugels weinig breeder, onder de punt is de achterrand iets 

 ingetrokken. De voorvleugels zijn bruin, soms met een weinig grijs 

 gemengd, met lichte vlekken of dwarsstrepen ; over het geheel 

 weinig geteekend. Achtervleugels iets lichter en graauwer, onge- 



teekend. 



Voorvleugels met 12 aderen; 3—5 ongesteeld, 6 en 7 uit de 

 dwarsader, 8—10 gesteeld, 11 evenals bij Scoparla, uit ^/^ van 

 den voorrand der middencel, maar schuiner. In de achtervleugels 

 3-5 ongesteeld, 6 uit de spits der middencel, 7 en 8 duidelijk 

 verbonden. Binnenrand van de middencel der achtervleugels op de 

 bovenzijde onbehaard. 



De pooten zijn gewoon gevormd en gespoord, stevig gebouwd. 

 Zooals ik boven zeide, schijnt Eudorina verwant aan Scoparla, 

 de Upvoelers zijn echter anders, ook het aderbeloop der voorvleu- 

 gels. Ik ken er drie onbeschreven soorten van die zich als volgt 

 onderscheiden : 



I. Voorvleugels met twee schuine witte dwars- 

 strepen; nabij de tweede nog eene halve aan 

 den voorrand. 



Â. Voorvleugels licht oranjebruin, grijs en 

 schorsbruin gemengd; de eerste dwarsstreep 



bovenaan niet breeder 1. Aurantiacalis. 



B. Voorvleugels schorsbruin; de eerste dwars- 

 streep bovenaan breeder ^- Brunnealis. 



II. Voorvleugels bruin, met eenige helderwitte, 



scherp begrensde vlekken 3. Incrustalis. 



14. Aurantiacalis m. nov. sp. 



Een $ en twee ??. 18—21 mm. 



Palpen geheel onderaan wit, overigens donkerbruin. Sprieten, 

 kop en thorax graauwbruin, de laatste oranjebruin gemengd. Voor- 

 vleugels met iets duidelijker punt en wat meer gezwaaiden achter- 

 rand dan bij de andere soorten. Hunne grondkleur is eigenlijk 

 schorsbruin , maar twee langstrepen (onder den voorrand en door 

 cel 16, tot twee derden), zoo mede eene smalle beschubbing aan de 



