AANXEEKENINGEN ÜVEK PyilALIDEN. 155 



In de generieke kenmerken , zooals die door Lederer beschreven 

 zijn, merk ik geene afwijking op. 



Java, Tegal : Lucassen. In mijne collectie. 



Genus Hydrocaiiipa Guen. , Led. 



48. Phiegetonalis m. , nov. spec. 



Eenige exemplaren van beide seksen ; 17 — 21 mm. 



Deze soort, welke tot afdeeling A van Hydrocampa Led. behoort, 

 heb ik in twee variëteiten voor mij. Bij de eerste, waarvan de 

 exemplaren allen mannelijk zijn, is het lijf bleek bruingrijs, met 

 zwartgrijs gevlekten thorax en fijn wit geringde achterlijfsringen. 

 Het wortelderde der voor- en achtervleugels vormt een afgerond 

 zwart veld, door eene witte dwarslijn gedeeld en afgezet, waarin 

 soms ook de aderen vervloeijend wit beschubd zijn. Op de voor- 

 vleugels is het nu volgende tweede vierde, als een onder en boven 

 even breede band en op de achtervleugels ruimschoots het midden - 

 derde, zuiver wit, zonder andere teekening daß een zwart midden- 

 punt op de dwarsader der laatsten. Tweede helft der voorvleugels 

 zwart, roelbruin gemengd, met eene fijne witte dwarslijn, wortel- 

 waarts van welke de grond tegen den voorrand min of meer met 

 lljne witte langslijntjes is geteekend. Achter de dwarslijn ziet men, 

 op ruim I mm. van de zwarte, fijn wit afgezette franjelijn en 

 evenwijdig daarmede loopende, eene reeks witte stippen van zeer 

 ongelijke grootte. Op de achtervleugels is de grond voorbij het 

 witte middenveld , achter eene alleen tegen den voor- en binnenrand 

 duidelijke, in het midden uilgewischte witte, lijn donker afgezette 

 booglijn, aan het puntderde zwart met een paar witte vlekjes, 

 verder bruinachtig , sterk wit gemengd. 



Bij de tweede variëteit, waartoe, naar het schijnt, de wijfjes 

 behooi"en, zijn de voorvleugels geheel roetzwart, met drie zeer fijne 

 witte dwarslijnen en de witte stippen voor den achterrand als bij 

 den man , maar kleiner en ten deele ontbrekende. Achtervleugels 

 als bij den man. 



