LVII VER SL AG. 
cel afscheidt van de tweede cubitaal-cel, nog al eenige vrij 
standvastige kenmerken gevonden te hebben, waaromtrent hij 
echter nog nader onderzoek moet doen en waarover hij nu 
alleen het volgende wil zeggen: 
Bij de ware Ichneumons, de geslachten Ichneumon, Trogus, 
Anisobas, Alomya, Ischnus, Stilpnus, met eenige anderen en 
zelfs ook Cryptus, heeft deze ader altijd een klein uitsteeksel 
naar de zijde der costa, als aanduiding van de ader, die 
eigenlijk de afscheiding zou moeten maken tusschen de beide 
zamengesmolten cellen. Bij Mesostenus, Nematopodius en Hemi- 
teles vindt men van dit haakje geen spoor, en het geslacht 
Ischnoceros, dat bovendien de areola mist, heeft zoo weinig 
overeenkomst in aderbeloop met de overige ware Ichneumo- 
niden, dat het waarschijnlijk daarvan afgescheiden zal moeten 
worden. 
Bij de ware Tryphoniden is dezelfde ader min of meer naar 
boven gebogen en steeds zonder haakje of uitsteeksel. Het 
sterkst naar boven gebogen is zij bij de geslachten Sphinctus, 
Perilissus, Ctenopelma, Mesoleptus, Eclytus en Tryphon; minder 
bij Catoglyptus, Euryproctus, Acrotomus, Exenterus, Mesoleius, 
Trematopygus, Colpotrichia en Exochus, doch bij Euceros, Poly- 
blastus en Orthocentrus is zij gewoonlijk regt, bij Bassus soms 
hoekig geknakt en mirabile dietu bij Monoplectron naar onder 
gebogen. Hieruit volgt, naar meening van den Spreker, dat 
het beloop dezer ader, zonder zuivere en vergroote afbeeldingen, 
voor soortskenmerk weinig en voor geslachtskenmerk zoo goed 
als niet bruikbaar is. 
De heer Snellen doet mededeeling van eenen brief van 
Dr. H. Weyenbergh Jr., Hoogleeraar te Cordova in de Ar- 
gentijnsche Republiek, dd’. 12 October 1872. Uit dezen brief 
blijkt ten eerste de behouden overkomst van Dr. Weyenbergh 
en verder de buitengewone belangstelling der Argentijnsche 
regering in den bloei der natuurkundige wetenschappen, tot 
welker bevordering zij belangrijke sommen had aangewezen. 
Buitendien had de regering reeds aan Dr. Weyenbergh eene 
