LXVI VERSLAG. 
bemiddeling der heeren Mors en Sallé een paar exemplaren van 
mij ontving, vond het in vorm gelijkende op eene kleine Blatta, 
door de monddeelen verwant met de Anoplura van Leach, 
terwijl het in de bewegingsorganen eene zekere analogie met 
de Pupipara zoude vertoonen; zijne meening over de plaatsing 
in het systeem uit hij echter niet (Ann. Soc. Ent. France. 
5me ser. t. I. Bull. Ent., p. ıxıx); Le Conte, die door 
tusschenkomst der heeren Roelofs en Weyers eveneens een paar 
exemplaren van mij bekwam, verklaart het ten slotte zonder 
aarzelen voor een Coleopteron. In het nommer van 27 Junij 
1872 van het Engelsche Tijdsehrift Nature (vol. VI, p. 162) 
zegt deze schrijver daaromtrent het volgende: 
„Na eene naauwgezette studie van eene reeks fraaije praepa- | 
raten door mijn vriend A. Matthews voor mij gemaakt, moet 
ik dit insect, zoo als ik reeds bij den eersten oogopslag meende, 
voor schildvleugelig houden. Het uiterlijk voorkomen is van 
dien aard, dat het zich reeds bij de meest oppervlakkige be- 
schouwing als eene afzonderlijke familie doet kennen. In den 
buitengewonen vorm van den mentum, met drie zeer groote 
achterste lobben, vertoont het eene, hoewel verwijderde, ver- 
wantschap met het zonderlinge geslacht Leptinus (zie Le Conte, 
Proc. Acad. Nat. Sciences, Philadelphia, 1866, p. 368), dat even- 
eens de type is van eene familie. De zijdelingsche lobben echter, 
in Platypsyllus (ten onregte schrijft Le Conte hier Platypsylla) 
breede driehoekige uitsteeksels, zijn in Leptinus slechts smalle 
doornen, op dezelfde wijze over de gular plate heen stekende. 
„In den vorm der sprieten gelijkt het op Gyrinus en Parnus, 
en in andere minder belangrijke ligchaamsdeelen vertoont het 
eene niet te miskennen overeenkomst met verschillende leden 
van de reeks der Clavicornia, zoo als Staphylinidae, Silphidae 
en Corilophidae, hoewel voornamelijk met de Trichopterygidae 
in het zeer buitengewone geslacht Limulodes Matthews. 
„Een bijzonder zeldzaam voorkomend kenmerk is de opneming 
van de sprieten in holten aan de rugzijde van den prothorax ; 
dergelijke kenmerken vindt men bij Physemus onder de Byrrhidae, 
bij Mychocerus Er., waarvan de verwantschap nog onzeker is, 
