VIVER: SP LAr G; LXIX 
zijne waarneming, dat elk der beide varieteiten op eene afzon- 
derlijke plant voorkomt, daarmede schijnt in strijd te zijn. 
De heer van der Wulp spreekt over het geslacht Chiro- 
nomus Meig. Terwijl andere groote Nemoceren-geslachten, zoo 
als Limnobia, Mycetophila, Cecidomyia enz. sints lang in vele 
kleinere geslachten zijn verdeeld, is Chironomus tot dusverre 
in zijn geheel gebleven. Intusschen zou bij het groot aantal 
soorten, — het getal der Europesche alleen bedraagt over de 
300, — eene splitsing in eenige kleinere genera het overzigt 
gemakkelijker maken. Het is echter niet te ontkennen, dat de 
Chironomi allen ongeveer naar denzelfden typus zijn gevormd, 
en dat onder anderen bij haar het aderbeloop der vleugels 
niet de groote verscheidenheid oplevert, die wij in de drie 
bovengenoemde groepen aantreffen. Wij moeten hier derhalve 
tot andere kenmerken de toevlugt nemen, en dan komen in aan- 
merking de haarbekleeding der vleugels; de lengteverhouding 
van de geledingen der voortarsen, meer bepaaldelijk die van 
het eerste lid met betrekking tot de scheenen; voorts de zwart 
en wit geringelde teekening der pooten en voor een enkel geval 
de bijzondere bouw van den thorax en de scheenen; slechts bij 
een paar soorten kan eene kleine afwijking in het aderbeloop 
te pas komen. Naar deze hoofdkenmerken zou Chironomus op 
de volgende wijze kunnen worden gesplitst : 
Vooreerst. kunnen de soorten verdeeld worden in die met 
naakte en met behaarde vleugels. Bij de soorten met naakte 
vleugels stellen zich op den voorgrond die, waarbij het eerste 
lid der voortarsen langer is dan de scheenen; voor dezen zou 
de naam Chironomus kunnen behouden blijven, omdat zich 
daaronder bevinden niet alleen de grootste, maar ook de meest 
gewone en typische soorten, als Ch. plumosus, annularius, enz. 
De overige soorten met naakte vleugels hebben allen het 
eerste lid der voortarsen merkelijk korter dan de scheenen. 
Zeer in ’t oog vallend is daarbij eene groep, bij welke de pooten 
wit en zwart geringeld zijn; de mannetjes onderscheiden zich 
bovendien door den korten analen ring en een paar korte en 
