LXX VERSLA 6. 
breede, meest sneeuwwitte tangarmen. Spreker wenscht aan dit 
geslacht den naam te geven van Cricofopus. De soorten zijn 
allen klein (1—1} 1.) en geel en zwart geteekend; op den rug 
van den thorax vertoonen zich drie glanzig zwarte langsbanden , 
die somtijds zoo breed zijn, dat zij ineenvloeijen en naauwelijks 
een paar gele schoudervlekken overlaten. 
Bij de andere soorten met naakte vleugels en het eerste lid 
der voortarsen korter dan de scheenen, zijn de pooten een- 
kleurig, ’t zij donkerder of lichter, ten hoogste aan de gewrichten 
donker geteekend. Hier geeft eene kleine verscheidenheid in het 
aderbeloop aanleiding tot het vormen van twee geslachten. Een 
drietal soorten namelijk hebben den onderarm der posticaal- 
vork S-vormig gebogen, en zouden naar dit kenmerk den naam 
Camptocladius kunnen dragen, terwijl bij de overigen die arm 
regt of ter naauwernood even gebogen is, waarom deze Ortho- 
cladius zoucen kunnen heeten. Allen zijn klein, meerendeels nog 
kleiner dan de soorten van Cricotopus, waarmede de Camptocladius- 
-Soorten , o. a. in het maaksel der mannelijke genitaliën, eene dui- 
delijke verwantschap toonen, ofschoon zij niet als deze zwart en 
geel geteekend, maar eenkleurig zwart en dikwijls fluweelig zijn. 
De Chironomus-soorten met behaarde vleugels eindelijk, mee- 
rendeels ook zeer klein (slechts enkelen bereiken eene lengte 
van 2 1.), zouden weder verdeeld kunnen worden, vooreerst 
in die, waarbij het eerste lid der voortarsen langer is dan de 
scheenen en welke Tanytarsus zouden kunnen genoemd worden, 
en ten anderen in die, wier eerste lid der voortarsen korter 
is dan de scheenen. Van deze laatsten zou Spreker echter eene 
enkele soort (Chir. elegans Meig.) willen afzonderen, die zich 
niet alleen door hare meerdere grootte onderscheidt, maar die 
door den van voren puntig toeloopenden thorax en vooral door 
sterk verbreede en digt behaarde achterste scheenen van al de 
andere Chironomi afwijkt, en waaraan wegens het laatste ken- 
merk den naam van Eurycnemus zou kunnen gegeven worden; 
terwijl de overige soorten van deze afdeeling, bij welke de 
scheenen den normalen vorm behouden hebben, Metriocnemus 
kunnen heeten. 
