2 DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 
anderen bezwaarlijker van het dennenloof te onderscheiden 
schenen, zaten meest aan het uiteinde van nederhangende takken 
aan de schaduwzijde vaneene laan van dennenboompjes, of liever 
van een vrij breed pad door het dennenbosch. Het was eerst tegen 
het einde der excursie dat ik de eerste bespeurde; van daar dat 
ik er slechts een betrekkelijk gering aantal van heb kunnen 
bemagtigen; ik heb nu maar mede genomen wat het toeval mij 
opleverde, zonder bepaald naar meer exemplaren te zoeken. 
De dennenboomen, waarop ik de larven aantrof, behoorden 
tot de gewone soort, de grove den, Pinus sylvestris; de larven 
zaten ver van elkander afgescheiden, niet in scholen, gelijk 
zulks anders bij de Lophyren het geval is. Om den tamelijk 
grooten afstand tusschen de eene larve en de andere (zelden 
vond ik er twee op een boom), vermoed ik dat de eijeren af- 
zonderlijk gelegd worden. 
Mijne larven waren reeds zoo goed als volwassen en ge- 
kleed in hare voorlaatste kleeding. De grootsten waren 28 
millimeter lang; de kleur is grasgroen, in de lengte wit gestreept; 
zie fig. 1. De kop is niet cirkelvormig van omtrek, gelijk bij de 
bekende Lophyrus Pini, maar langwerpig rond (zie fig. 2); hij 
is glanzig licht grasgroen en draagt een’ zwarten keper, van den 
schedel nederdalende tot op de ronde zwarte vlekken, waarin 
de oogen staan; aan den bovenhoek is de keper dunner dan 
naar de uiteinden der beenen toe. De bovenlip en bovenkaken 
zijn bruin, de laatste met zwarte tippen. Over den rug van 
het ligchaam loopt eene breede grasgroene streep, wat donkerder 
aan de zijden; ook naar het midden toe is deze ruggestreep 
dikwijls iets donkerder; daarop volgt aan wederzijde eene breede 
zeegroene streep, door vele rimpels overlangs geplooid, daarop 
eene smalle donkergroene, vervolgens eene grasgroene streep, 
waarin de zeer kleine oranje-kleurige luchtgaten staan, en deze 
is weder begrensd door eene langsrij van opgezette, zuiver witte 
huidplooijen, waaronder de lichtgroene pooten zich vertoonen, 
22 in getal. De hoornachtige voorpootjes zijn met uiterst fijne 
zwarte langstreepjes op de bovenzijde versierd (zie fig. 2.). 
Volgens Hartig treft men bij deze soort eenige verscheiden- 
