GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWIJZE BESCHREVEN. 5 
streep aan de onderzijde der dijen, een breede ring aan het 
eind der scheenen en de achterranden van alle tarsenleedjes 
lichtbruin of grauw. Zoowel bij het wijfje, als bij het mannetje 
zijn deze leedjes sterk naar binnen verbreed en met zooltjes 
bekleed, terwijl de binnenstekel aan de achterscheenen bij het 
wijfje tot een vrij breed ovaal plaatje is uitgezet. 
Het mannetje, in den regel iets kleiner, is zwart met weinig 
geele versiering. Van die kleur zijn de uiterste rand van den 
elypeus, de bovenlip, de palpen, de punt der schouderlappen 
van den prothorax. Behalve het eerste, zijn alle segmenten van 
het achterlijf in de zijden en aan den buik rood, doch zoo dat 
het rood in omvang naar achteren toeneemt. De pooten zijn vuil 
bruinachtig geel met zwarte heupen en apophysen; de 4 voorste 
-diien zijn aan de inplantingshelft zwart; aan de beide achter- 
pooten zijn de basis der dijen en tippen der scheenen vaal en 
de randen der tarsenleedjes bruin. Aan de vleugels is de voorrand 
doorschijnend wit, niet geel als bij de andere sexe en het stigma 
heeft bruine randjes; de aderen zijn bruin of levendig geel. 
Lophyrus virens is in ons vaderland waargenomen door den 
Heer Six bij Utrecht, door den Heer Brants bij Borculo, door 
mij zelven bij Breda en zoo ik mij wel herinner, ook bij Brummen. 
De soort, die bij ons zeer zeldzaam is, schijnt dit ook in andere 
landen te zijn; zij kan dus niet onder de schadelijke dennen- 
insecten gerekend worden. 
Verklaring van Plaat 1. 
Fig. 1. De bijna volwassen larve. 
2. Haar kop en twee voorste leden, vergroot. 
3. De larve na de laatste vervelling. 
„ 4 Het cocon. 
5. De vrouwelijke wesp, zittend. 
6. Dezelfde vliegend en vergroot. 
7. Het mannetje vliegend en vergroot. 
