VAN HET GESLACHT ACENTROPUS CURT. 19 
Op blz. 160 van de 26“ aflevering (14 Febr. 1870) van 
Milliére’s /conographie et Description de Chenilles et Lépidoptères 
inédits, wordt met enkele woorden gewag gemaakt van het 
geslacht Acentropus en de Nweus (waarvan de schrijver 4 
mannelijke exemplaren bezat, die waarschijnlijk van de Bodensee 
afkomstig waren) onvolledig beschreven. Volgens Milliere moet 
Edwin Brown in the Natural History of Tutbury dit insekt in 
zijne verschillende toestanden niet alleen beschreven, maar ook 
afgebeeld hebben. Reeds in het laatst van 1870 schreef ik 
over dit opstel aan den heer Brown, doch heb tot nu toe geen 
antwoord bekomen, zoodat ik niet kan zeggen in hoeverre 
Milliére’s opgaaf juist is. Dat ik met Brown’s geschrift onbe- 
kend moet blijven spijt mij te meer, daar ik mij tegenwoordig 
bezig houd met het opkweeken van rupsen van dezelfde soort. 
Op de beschrijving laat Milliere Reutte’s waarneming omtrent 
de copulatie volgen (zie Tijdschr. v. Entom. 2° Serie, deel IV, 
blz. 204 en deel VI, blz. 169), doch trekt hare juistheid in 
twijfel. De afbeeldingen van A. mveus Oliv. en A. latipennis 
Moeschl. die men op pl. 115 (fig. 20 en 21) aantreft, zijn 
alles behalve naauwkeurig. 
Onder den titel van „Zur Genealogie der Schmetterlinge ” 
vindt men in de Sfettiner Entomologische Zeitung van 1870 
(blz. 202—223) een lezenswaardig opstel van Dr. A. Speyer, 
dat vooral ten doel heeft de aandacht op de afstamming der 
Vlinders te vestigen, en de naauwe verwantschap aan te toonen, 
die er tusschen de Lepidoptera en de Trichoptera bestaat. In 
dit opstel (blz. 203, 208 en 222) kent Speyer even als von 
Heinemann aan de rups van Acentropus ten onregte uitwendige 
ademhalingsorganen toe, en bevestigt in de noot op blz. 222 
de waarneming van von Nolcken, dat er aan de scheenen der 
middel- en achterpooten op dezelfde plaats als bij andere vlin- 
ders, wel degelijk een, hoewel korte, spoor voorkomt'. Aan 
het eind van het opstel lezen wij het volgende: 

ı Den 28sten Augustus 1870 schreef de heer P. C. T. Snellen mij naar aanleiding van 
eenige Niveus exemplaren die ik hem toegezonden had: » Achtersporen aan de ach- 
terscheenen zie ik bij alle exemplaren, doch bij enkelen korter dan bij de anderen, 
