VAN HET GESLACHT ACENTROPUS CURT. 21 
der tijden de lange opgerolde zuiger der Lepidoptera gevormd 
heeft. De rudimentaire ontwikkeling der monddeelen zou in 
goede overeenstemming zijn met de hierboven ontvouwde hy- 
pothese, volgens welke het eerste stadium der vervorming van 
de oorspronkelijk bij de voorouders (en nog tegenwoordig bij 
de rupsen) der vlinders aanwezige bijtorganen in den zuigtoestel, 
eene, tengevolge van lang ongebruikt laten tot meer of minder 
volkomen ontaarding der deelen overgaande, teruggaande me- 
tamorphose is. De natuur echter werkt langzaam: tusschen het 
begin der ontaarding van de bijtende en de volkomen ontwik- 
keling der zuigende monddeelen uit de overblijfsels der onder- 
kaken, kunnen reeksen van geologische tijdperken verloopen 
zijn. Het late optreden van overblijfsels van Lepidoptera — 
voor zoo ver mij bekend is niet voor de Jura — zou daardoor 
verklaard worden, en de beschouwing die in de Vlinders een 
der eindtakken van den Arthropodenstam, en welligt de jongste 
ontwikkelingsphase van den Insektentypus in het algemeen 
ziet, een steun meer verkrijgen.” 
In denzelfden jaargang der Stett. Ent. Zeitung wordt in de 
noot op blz. 316 een gedeelte van een brief van Dr. Hagen 
medegedeeld, waarin onder anderen gezegd wordt: 
» Acentropus heb ik in menigte gezien. Behalve de door von 
Nolcken vermelde vindplaatsen, is zij door Lenz in Oost-Pruis- 
sen aan de zeekust, onder anderen ook met merkwaardig bruin 
geteekende vleugels, aangetroffen. De vraag of er werkelijk 
verschillende soorten bestaan kan ik hier (Cambridge in Mas- 
sachusetts) natuurlijk niet beslissen. In ieder geval zal het 
onderzoek der anaalaanhangsels tot een zeker resultaat leiden *.” 
Uit deze regels heb ik bespeurd dat ik eene vergissing beging, 
toen ik (Tijdschr. v. Ent. 2° Serie, deel VI, blz. 170) het 
denkbeeld, om bij de studie der Lepidoptera ook eens de aan- 
dacht te wijden aan de anaalaanhangsels, aan Douglas toeschreef. 
® Dit onderzoek heeft onlangs plaats gehad door Mc. Lachlan, die de kleine 
verschillen welke hij bij individuen van verschillende vindplaatsen waarnam als te 
gering beschouwt om daarop soorten te gronden. (Trans. Ent. Soc. London 1872, 
p- 157). 
