EENIGE AANTEEKENINGEN. 43 
van Treitschke, Guenée en vele anderen geneigd was te volgen. 
In de werken van Treitschke en Guenée zijn echter hunne 
genera zoo oppervlakkig beschreven en zoo onbepaald, dat het 
bijna schijnt alsof zij ze slechts pro forma hadden opgerigt. 
Men vergelijke bij voorbeeld Treitschke’s beschrijvingen zijner 
Noetuinen- en Geometriden-genera, die zoo vaag zijn dat men 
zeer dikwijls onmogelijk kan zeggen wat wel de eigenlijke 
kenmerken zijn. Guenée geeft ons buitendien zelf aanleiding 
om zijne generieke en familienamen over het hoofd te zien 
door al dadelijk af te wijken van zijne hoofdverdeeling der 
Noctuinen in Trifidae en Quadrifidae; zie in zijne Species, 
deel V op p. 50, de merkwaardige aanmerking bij Acronycta 
pachycephala: Het was dus niet te verwonderen dat het kwade 
voorbeeld der aanvoerders door het gros der Lepidopterologen 
werd gevolgd, doch sedert zij gemeenzamer zijn geworden met 
de systematische werken van Herrich-Schäffer en Lederer, en 
hebben leeren zien dat even zoo wel bij de Macrolepidoptera 
als bij de Microlepidoptera scherp gekarakteriseerde genera 
gevormd kunnen worden, is er geene reden om ook ten opzigte 
van het bovenvermelde punt langer den ouden, onwetenschap- 
pelijken sleur te blijven volgen. 
Eenigzins naar haarkloverij zweemt echter de wijze waarop 
Dr. Staudinger met het bezigen van gelijkluidende namen om- 
gaat. Het is, dunkt mij voldoende wanneer in genera zoo als 
zij thans bestaan, dezelfde soortsnamen niet herhaald worden 
en de jongstbenoemde soort dus worde verdoopt. Wordt later 
zulk een genus gesplitst, dan treedt de oudere naam weder in 
zijne regten en evenzoo kunnen wij dus Lycaena Agestis Ochs. 
zeer wel Medon Hfn. noemen, al is het ook dat Hufnagel tegen 
de wetten der nomenclatuur zondigde, door in 1766 nog een 
tweede Papilio Medon te publiceeren, terwijl Clerck er reeds 
een in 1759 had bekend gemaakt. Evenzoo is het ook met 
Aglaja L. Thans, nu de twee door Linnaeus eveneens be- 
noemde Papiliones in zoo verschillende genera staan als Ar- 
gynnis en Delias (Cathaemia Hübn., Herr.-Sch.), die wel nooit 
meer vereenigd zullen worden, kunnen wij zeer goed eene 
