64 WAARNEMING DER COPULATIE BIJ EENE DER KLEINSTE 
eenig bijzonder spinweb te maken, hetzij om op de reeds aan- 
wezige ragdraden een druppel sperma uit te drijven, waarvan 
dan ook met mijne uitmuntend vergrootende loupe, toen, noch 
vroeger, nergens eenig spoor op het voorhanden uiterst fijne 
en witte spinrag of tegen het glaasje te bespeuren is geweest. 
Wel nam ik nog verscheiden malen rencontres van het paartje 
waar, doch zonder uitzondering werd de man, bij elken van 
deze, met woede weggejaagd, zoodat ik bereids begon te vree- 
zen, mij vergist te hebben, en dat mijne gasten niet tot de- 
zelfde soort behoorden. 
Hoogst toevallig den 1°" September in de vroegte, omstreeks 
6 uren, mijne twijfelachtige echtelieden ter loops even bezoe- 
kende, vond ik ze als ’t ware tot één versmolten, en was mijne 
eerste gedachte, dat de mas eindelijk als slachtoffer van zijn 
onbescheiden aandringen — gelijk in de spinnenwereld zoo 
dikwijls geschiedt — was gevallen, doch onmiddellijk, half 
met weerzin, mijne loupe ter hand nemende, ontwaarde ik, tot 
groote voldoening voor mijne moeite, dat zij met ijver in coitu 
waren! Gelijktijdig ontdekte ik, op eenige millimeters afstand, 
een zeer klein, plat, wit, rond coconnetje, waarin een tiental 
lichtgele ovula doorschemerden '. Nu werd mij de zaak duidelijk. 
Het afslaan der liefkozingen van den mas had slechts plaats 
gegrepen, dewijl de femina „hoogst gravida” was; terstond 
na hare bevalling had zij, misschien nolens volens, — want 
bij deze soort overtreft het vrouwelijk individu het mannelijke 
niet in kracht, — den man toegelaten. 
Wat overigens de akte der copulatie zelve betreft, zoo ge- 
schiedde die geheel op analoge wijze, zoo als zij vroeger en 
later onderscheidene malen door andere arachnologen , voor 
meer of minder groote spinnen, en nu onlangs door R. voor 
deze kleinste spinsoort, is beschreven, en zoo als die ook door 
ı Ik had vroeger nog nimmer een cocon van eenige Mieryphantes-soort ontmoet; 
zij ontsnappen dan ook, door hunnen geringen omvang, ligtelijk aan het oog; de 
eitjes daarvan zijn zóó klein, dat dit tiental te zamen nog niet de grootte bereikt 
van één ovulum eener Epeira diadema, met hetwelk ik het, ter vergelijking, in een 
mijner fleschjes, wegens de zeldzaamheid, bewaar. 
