82 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 
en mij zelven; bij Noordwijk door Ritsema; bij Heemstede 
door mij; bij Utrecht door van Hasselt en Six, bij Drieber- 
gen door Six; bij Arnhem door van Medenbach de Rooij; 
bij Beek door Six. De tijd van voorkomen was van Mei tot 
September, doch waarschijnlijk overwinteren de individuen en 
zijn dus van September tot Mei ook wel op te sporen of reeds 
werkelijk gevangen, zonder dat daarvan aanteekening gehouden is. 
3. Anth. limbatus Fieber. 
Plaat 5, fig. 4. 
Fieber in Weitenweber’s Beiträge, p. 110, 13. t. 2, f.9. — 
Herr. Sch., Wanz. Ins. IX, p. 225. tab. 316, fig. 975. 
Lengte 3 mm. — lets kleiner dan Nemorum, doch naar 
evenredigheid langer van kop en hals, en zoo ’t schijnt, smaller 
aan de vleugel-inplanting. De algemeene kleur van het ligchaam 
is zwart; roestkleurig geel zijn de benedenhelft van het tweede 
en derde lid der sprieten, de achterhelft van den thorax en 
de pooten geheel. De dekschilden zijn lichtgeel, iets donkerder 
aan de punt van den clavus en op den cuneus. De membraan 
is wit met een donker vlekje aan den binnenhoek , een dwars 
wolkje in het midden en eene grootere vlek aan de spits. De 
zwarte zuiger reikt tot even voorbij het eerste heupenpaar. 
Deze soort is, voor zoo verre mij bekend is, slechts een- 
maal in Nederland aangetroffen en wel door den heer Drechsler 
in Junij bij Valkenburg. 
De heer Scholz, ontdekker der soort, hield haar voor eene 
verscheidenheid van Nemorum L. Herrich-Schäffer is van andere 
meening en ik sluit mij bij zijn gevoelen aan, voornamelijk 
omdat het achterste gedeelte van den prothorax geheel glad is 
zonder putjes of rimpels en het geheele dier mij onbehaard 
voorkomt. Exemplaren uit Zwitserland, die op ’s Rijks Museum 
bewaard worden, leeren mij dat de soort in dezen opzigte varieert : 
het geel op het 3° lid der sprieten is meer of min uitgestrekt; 
de pooten hebben wel eens bruinachtige of bruine dijen ; het 
rookkleurige vlekje aan den binnenhoek der membraan ont- 
breekt wel eens. 
