DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 85 
pooten zijn de heupen en dijen pekbruin, de scheenen en tarsen 
bruinachtig geel. De legboor der wijfjes steekt wat uit en is 
lichtbruin. 
Van dit inseet ving ik twee exemplaren in Augustus bij 
Leyden en de heer Six een bij Rijzenburg in Junij. 
Gen. 4. Tripuzeps Fieb. 
Als het voorgaande vertoont ook dit geslacht geen halsje 
tusschen kop en prothorax, of om juister te spreken, is hier de 
voorrand van het borststuk niet tot een halsje verengd en uit- 
gerekt. Het groote verschil tusschen dit geslacht en het vorige 
is daarin gelegen dat hier de pooten niet zijn verdikt, gelijk 
daar. De sprieten der mannetjes zijn hier bovendien zamenge- 
steld uit zeer breede en gedrongen leedjes, ’t geen bij Piezostethus 
het geval niet schijnt te zijn. 
Triphl. minutus L. 
Plaat 5, fig. 7. 
Linn. Faun. Suec. 941. — Fallen, Cim. Suec. p. 73, 22. — 
Idem, Hem. Suec. p. 68 (Anth. Fruticum). — Hahn, Wanz. 
Ins. I, p. 110, fig. 59. — Zett. Ins. Lapp. p. 266, n°. 9. — 
Flor, Rh. Livi. I. p. 266, 9. — Fieb. Eur. Hem. p. 141. 
Lengte ten hoogste 2 mm. — De vorm is een ovaal, waar- 
aan de kop is vastgehecht, de kleur bruinachtig zwart. De 
kop heeft breede uitpuilende roodbruine oogen en een niet 
zeer lang uitsteeksel; de sprieten zijn veel korter dan het halve 
ligchaam, bij het wijfje vrij slank, geelachtig bruin, behalve 
het 1° lid en de basis van het laatste, die donker zijn; bij 
het mannetje korter en dikker met de beide eerste leedjes 
geel, het derde donkerbruin, het laatste roodbruin. De zuiger 
is roodbruin en reikt slechts tot de voorste heupen. Het borst- 
stuk is zeer kort, halvemaanvormig, aan den achterrand zeer 
breed, en diep ingebogen; een dwarsgroef verdeelt het in twee 
ongelijke deelen, waarvan het voorste dwars gerimpeld en het 
