100 DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 
schilden te wijzigen (zie daarover Flor, l. c. p. 319 en vooral 
de noot op pag. 329). De pooten zijn vrij dun en matig lang; 
hunne tarsen bestaan slechts uit twee leedjes, waarvan het 
laatste twee klaauwtjes en daartusschen twee zeer kleine 
zuiglapjes draagt. Het abdomen vertoont niets bijzonders. 
Netwantsen treft men op verschillende planten aan, welker 
sappen haar tot voedsel verstrekken. Hare levenswijze en ge- 
daantewisseling is nog zeer weinig onderzocht; de laatste 
schijnt mij toe zeer merkwaardig te moeten zijn, te oordeelen 
naar de zonderlinge gedaanten van een paar insecten, die ik 
voor poppen van netwantsen meen te moeten houden en die 
ik op de derde bij dit opstel behoorende plaat afgebeeld heb. 
Verdeeling der geslachten. 
De geslachten Agramma en Tingis, ofschoon hoogst waar- 
schijnlijk wel in Nederland voorkomende, zijn nog niet als 
inlandsch bekend geworden. Het geslacht Orthosteira Fieb. 
opgenomen in de „Tweede Naamlijst van Inlandsche Hemi- 
ptera, blz. 188” wordt hier weder met Monanthia vereenigd, 
omdat het voorname punt van onderscheid gebleken is te zijn 
een gebrek aan ontwikkeling (zie de boven aangehaalde noot 
van Flor). 
1 (6). Het middenveld der dekschilden vlak en door een 
hoogen rigchel van het zijdeveld afgescheiden; netwerk 
der dekschilden fijn. 
2 (3). Het middenveld loopt met eene bogt door het geheele 
dekschild tot aan de spits; het borststuk is aan den 
voorrand uitgesneden. 
Gen. 3. CampyLostira Fieb. 
3 (2). Het middenveld is door een of twee hoogere aderen 
van het randveld aan de spits afgescheiden. Voorrand 
van het borststuk blaas- of kapvormig. 
4 (5). Sprieten kort en dik, aan de beide laatste leden 
sterk met borstelachtige haren bezet; het 3° lid niet 
dunner dan de overigen. 
Gen. 1. Dreryonora Curt. 
