DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 107 
Herr. Sch. Wanz. Ins. IV. p. 14. tab. 114, f. 360 (Echu). — 
Flor, Rh. Lil. I. 352. 
Lengte 3 of 3,5 mm. — Gelijkt op de beide vorigen, doch 
is terstond te onderscheiden door den zwarten rug met grijze 
randen van den thorax. 
De geheele kop is zwart en heeft geen doontjes. De sprieten 
zijn weder vrij lang en slank, als bij de laatste soort, doch 
hunne beide eerste leedjes zijn zwart, het 3° rood, aan de 
spits iet of wat knodsvormig; het 4° zwart, spoelvormig. Rug 
van den thorax grof gekorreld, zwart, de rigchels vuilwit, de 
middelste doorloopend, de zijdelingschen eerst digt bij het 
uitsteeksel beginnend. De halskap breed maar kort, lichtgrauw 
even als de gezwollen zijranden en de processus. Dekschilden 
grauw; het middenveld iets lichter met twee zwarte plekken 
op de plaatsen als bij de vorige soort, doch grooter en duide- 
lijker; de membraan bestaat uit grove mazen; haar zoom en 
het geheele randveld uit nog iets grover mazen met afwisselend. 
grauwe en zwarte aderen, ’tgeen zeer sierlijk staat. Heupen 
en dijen zijn zwart; de scheenen en het 1° lid der tarsen zijn 
rood, het 2° zwart. 
Alleen op het duin in de nabuurschap van Haarlem werd 
deze soort aangetroffen; de heeren Piaget en Everts vingen er 
voorwerpen van bij Velzen in Junij, de heer Ritsema in Maart 
op Middelduin bij Overveen. 
4. Mon. quadrimaculata, Wolff. 
Plaat 6, fig. 8 en 8a. 
Wolff, Icon. Cim. p. 132. tab. 13, f. 127. — Fallen, Hemipt. 
144, 4. — Herrich-Schaeffer, Wanz. Ins. IV. p. 58. tab. 125, 
fig. A. — Fieber, Ent. Mon. p. 81. tab. 7, f. 4—6. 
Lengte 3 mm. — Dnidelijk van de drie vorigen onderscheiden 
door donkerbruine kleur en zeer ver uitstekende membraan. 
Het ligchaam schijnt langer te zijn dan tweemaal zijn breedte, 
doch dit is aan de verlengde dekschilden toe te schrijven. 
De kleur van de bovenzijde is donker roodbruin, die van de 
