DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 111 
slechts weinig versmald, een weinig opgewipt, uit 3 onregel- 
matige rijen mazen bestaande; de processus zeer weinig uit- 
stekende. De dekschilden met hooge rigchels en vrij groote 
ronde mazen, sluiten niet aan het begin der naad. Het midden- 
veld en de daartusschen gelegen randen zijn vlak, het zijdeveld 
dat breeder is dan het randveld, loopt schuin naar beneden en 
het randveld wipt op. De rigchel tusschen midden- en zijdeveld 
loopt S-vormig, doch is om zuo te spreken slordig en kinder- 
achtig geteekend. Het randveld heeft slechts 2 rijen mazen. 
Geheel aan de spits slaan de dekschilden voor een bitter klein 
gedeelte toch wel over elkander, doch men bespeurt het niet 
zonder goede loupe. De pooten zijn slank en geheel lichtgeel. 
Cervina is eens of tweemaal bij Driebergen gevangen door 
den heer Six. 
8. Monanthia earinata Panz. 
Plaat 7, fig. 1 en 1a, 
Panzer, Fauna Germ. 99, 20. — Fieber, Ent. Mon. p. 52. 
Pl. 4, fig. 10. — Misschien ook Herr. Sch. Wanz. Ins. IV. 
p. 24 tab. 118, fig. 373 (M. pusilla Fall.). 
Lengte 2 mm. — Dadelijk herkenbaar aan den zwarten kop 
en de geheel zwarte sprieten. De thorax en dekschilden zijn 
grauw van kleur, het achterlijf zwart, de vorm iets meer 
rond dan bij de vorige. De doorntjes op den kop zijn hier 
kleiner, de halskap is duidelijk te onderscheiden, daarachter 
is de thorax ingedeukt en donker gekleurd. De zijranden van 
den thorax zijn zeer weinig opgewipt en naar voren zuiver 
afgerond, de zijrigchels loopen een weinig krom naar binnen. 
De dekschilden vormen met elkander een zeer breed, bijna 
cirkelvormig ovaal, hun middenveld is veel smaller dan bij Cer- 
vina en veel gelijkmatiger van breedte, hun zijdeveld is breeder, 
doch daarentegen het randveld smaller en het bestaat slechts 
uit eene rij mazen. De pooten hebben roodachtig zwarte heupen 
en dijen, met roode scheenen en tarsen. 
Het is deze soort, die wij in onze naamlijst ten onregte 
Orthosteira macropthalma Fieber genoemd hebben; deze, of- 
