DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 113 
Deze soort werd in September door mij bij Heemstede ge- 
vangen en bij Utrecht en Driebergen door den heer Six. Ook 
bezit ’s Rijks Museum een voorwerp vroeger door den heer 
de Haan in Holland aangetroffen. 
Gen. 3. CampyLostira Fieb. 
Langwerpig ovaal en in het algemeen sterk op vele soorten 
van het vorige geslacht gelijkende en daarmede overeenkomende 
in den vorm der sprieten en pooten en van den zuiger, alsmede 
in het hebben van drie langsrigchels op den thorax, doch 
verschillend in de volgende opzigten. Aan het borststuk ont- 
breekt de halskap en de voorrand is naar achteren hol, in 
plaats van naar voren bol te zijn; het middenveld der dek- 
schilden loopt zonder afscheiding door tot aan de spits, waar 
zij in het randveld overgaat; zoodat de vleugel uit niet meer 
dan 3 velden schijnt te bestaan, een smal randveld aan den 
voorrand, een ietwat breeder zijdeveld, daarmede evenwijdig , 
en een derde veld, dat uit middenveld en eindveld zamen- 
gesteld is. 
Slechts eene soort van dit geslacht is in Nederland waar- 
genomen. 
Camp. verna Fall. 
Plaat 7, fig. 3. 
Fallen, Hem. Suec. p. 147. 9. — Herr. Sch. Wanz. Ins. IV. 
p. 64. tab. 127, fig. 398. — Fieb. Ent. Mon. p. 45. tab. 3, 
f. 38. 
Lengte naauwelijks 2 mm. — Bruin met het abdomen geel- 
achtig en de dekschilden met den zijrand van het borststuk 
doorschijnend; langwerpig ovaal. De bruine kop is driehoekig, 
op den schedel ongedoornd, met twee stompe uitsteeksels 
tusschen de sprieten en de oogen voorzien; bucculae naar 
achter breeder dan naar voren. Oogen rond en zwart, matig 
groot. Zuiger tot midden tusschen het tweede paar der heupen 
reikend. Sprieten zoo lang als kop en thorax, matig dik, bruin- 
