LE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 117 
lijn. Het schildje groot, met paarschen gloed aan de spits, 
fijner gestipppeld dan het borststuk en in het midden met 
flaauwe dwarsrimpels; er is slechts zeer weinig witte marmering 
op te zien. De dekschilden daarentegen hebben vrij veel wit 
op het corium en den zeer smallen clavus; de membraan is 
donker rookkleurig. De vleugels zijn vuilwit met iets donkerder 
aderen. Onder de vleugels is het achterlijf groenachtig zwart. 
Aan de onderzijde zijn eene strook over het midden van kop 
en thorax, het eerste lid van den zuiger en een band om 
alle scheenen geelachtig wit; al het overige is bronskleurig. 
De voorste dijen vertoonen digt bij het einde een zeer fijn 
stekeltje. 
De heer van Medenbach de Rooij ving zijn voorwerp, dat 
een mannetje is, in de maand April bij Arnhem; gezet onder- 
zoek in het vroege voorjaar zal in Gelderland en Overijssel 
wel meer voorwerpen van deze soort doen ontdekken. Op 
’s Rijks Museum staat sedert twintig jaren een exemplaar 
zonder etiquette van habitat, even donker als het Arnhemsche 
en dat door de speld en de wijze van opzetten een’ inlandschen 
oorsprong schijnt te verraden. 
Gonocerus Venalor F. 
Plaat 7, fig. 6. 
Fabr. S. Rh. 194, 12. — Burm. Handb. II. p. 311. — Wolff, 
lc. Cim. 21. tab. 3, f. 21. — Amyot et Serv. Hemipt. p. 239. — 
Herr. Sch. in Panz. Faun. 116, f. 15. 
Het geslacht Gonocerus dat tot heden door ons niet vermeld 
werd, is door Latreille opgesteld in zijne Familles naturelles ; 
het behoort tot de familie der Coreoden en is het naast ver- 
want aan Coreus, doch het onderscheidt zich daarvan door- 
dien de kop slechts weinig tusschen de sprieten uitsteekt en 
deze laatsten niet dan zeer flaauwelijk korrelig zijn, zelfs op 
het eerste lid. 
De soort Venator heeft eene lengte van 13 of 14 mm. en 
is geheel lederkleurig bruin, op de bovenzijde door eene menigte 
