DE INLANDSCHE HEMIPTEREN. 119 
Pachymerus luniger Schill. 
Plaat 7. fig. 7. 
Schilling, Beytr. p. 67. n°. 5. tab. 3, fig. 1. — Panz., Fauna 
Germ, 121, 1. — Fieber, Eur. Hemipt. p. 184, 
Lengte 5 mm. — In gedaante en kleur zeer nabij P. nubilus 
Fall. staande en tevens gelijkende op Agrestis Fall. De kop 
spits driehoekig met ingebogen zijden, dof zwart; de oogen 
rond en uitpuilend. De sprieten, ongeveer ter lengte van het 
halve ligchaam zijn grauw-zwart, het 2° lid een weinig roest- 
kleurig aan de basis, is iets langer dan het 3° en in lengte 
gelijk aan het 4. Het borststuk heeft afgeronde voorhoeken, 
golvende zijden, bijna regthoekige achterhoeken en is door 
eene dwarsnaad in twee ongelijke deelen verdeeld, waarvan 
het voorste langer en dof zwart, het achterste korter en vuil- 
grauw is; op de zijranden ter hoogte waar deze helften aan 
elkander raken, springt eene witte membraneuse zoom eenig- 
zins naar binnen. 
Het schildje is groot, driehoekig, dofzwart met geele spits. 
De dekschilden zijn grauwachtig geel met zwarte langslijntjes, 
die uit stippeltjes bestaan; op het einde van het corium, naar 
den clavus toe, ziet men twee langwerpige zwarte vlekken, 
aan de spits met een geel oogje versierd. De membraan is 
rookkleurig, en heeft in drie zijner hoeken vrij groote zuiver 
witte vlekken; uit elk der beiden, die aan het corium raken, 
verspreiden zich twee slingerende witte aderen. De vleugels 
zijn doorschijnend wit met dofwitte aderen. De pooten zijn 
zwart, behalve de voorste knieën en scheenen tot aan de 
tippen; deze knieën en scheenen zijn geel. 
De heer v. M. de Rooij was zoo gelukkig van deze soort 
een voorwerp te vangen bij Arnhem in de maand April. 
Van den larven- en nymphen-toestand der Netwantsen schijnt 
niets bekend te zijn; het is mij ten minste niet mogen ge- 
