BESCHRIJVING VAN EEN NIEUW HYMENOPTEREN-GENUS ENZ. 225 
bovenkaken zijn krom, niet getand doch puntig toeloopende ; 
de binnenrand is regt, de buitenrand gebogen; van de onder- 
kaken is de grondlob bijna driemaal zoo lang als de eindlob, 
de laatste vliezig, en aan het einde afgerond en van stevige 
haren voorzien; de onderkaaksvoelers bestaan uit zes leedjes : 
het tweede en zesde is iets langer dan ieder der overigen, die 
van ongeveer gelijke lengte zijn; de vijf eersten worden naar 
het einde dikker en zijn daar scheef afgeknot, het zesde is 
zeer dun en verlengd ovaal van vorm; de tong is een weinig 
korter dan de kin, en loopt puntig toe; de neventongen (para- 
glossae) zijn korter dan de onderlipsvoelers, die uit vier gele- 
dingen bestaan, waarvan de eerste zoo lang is als de drie 
overigen te zamen, terwijl deze onderling ongeveer even lang 
zijn; de eerste geleding is over hare geheele lengte even dik, 
de tweede en derde worden naar het einde dikker, alle drie 
zijn zij aan het einde scheef afgeknot; de vierde geleding is 
dun, en verlengd ovaal van vorm. Thorax even lang als breed, 
aan de onderzijde tusschen de heupen van het eerste en tweede 
pootenpaar van een breed. hartvormigen indruk voorzien; de 
voorrand van den prothorax is scherp; de voorvleugels met 
eene radiaalcel en twee eubitaaleellen; de radiaaleel ongeveer 
viermaal zoo lang als hoog, en met het stompe uiteinde ver 
van den vleugeltop verwijderd; van de cubitaalcellen is de eerste 
ongeveer een derde kleiner dan de tweede, terwijl deze, tegen 
de radiaalcel vernaauwd, beide terugloopende aderen in zich 
opneemt, de eerste op sen — de tweede op drievierde van 
hare lengte (fig. 7); de tegulae zijn bijzonder groot, van ach- 
teren breeder dan van voren, en bedekken den wortel der 
achtervleugels zoowel als dien der voorvleugels; van de achter- 
pooten worden de dijen voor het midden plotseling dikker; zij 
zijn aan de onderzijde afgeplat en aan de bazis van een stomp 
tandje voorzien (fig. 8); de scheenen van hetzelfde paar zijn 
krom, aan de binnenzijde onregelmatig uitgehold en aan het 
einde schubvormig over de beide scheensporen verlengd (fig. 9); 
de klaauwtjes van alle tarsen zijn gegaffeld. Het achterlijf is 
verlengd ovaal van vorm. 
