UIT DE ONDER«FAMILIE DER ANDRENIDAE ACUTILINGUES. 227 
vooral die van het achterste pootenpaar, zijn met lange witte, 
de buitenzijde der scheenen en de tarsen met korte goudglanzige 
haren digt bedekt; de trochanters en dijen zijn glad en slechts 
zeer verspreid behaard, terwijl de binnenzijde der scheenen 
glad en geheel onbehaard is. De rugzijde van het achterlijf is 
digt met fijne puntjes bedekt; op de tweede helft van de beide 
eerste segmenten zijn zij echter grof en meer verspreid, terwijl 
op het derde tot zesde segment uit ieder van hen een goud- 
glanzig haartje ontspringt; de vijf eerste segmenten zijn aan 
den achterrand van een’ band van goudglanzige haren voorzien; 
het derde en vierde segment draagt bovendien aan de bazis 
een’ smalleren band van lichtgele haren, die onder den achter- 
rand van het voorgaande segment verborgen kan worden; op 
het midden van het eerste segment komt een krans van lange 
gele haren voor, terwijl de bazis van eene helderbruine vlek 
en deze van eene diepe langsgroef voorzien is; het laatste seg- 
ment is breed afgerond, de achterrand eenigszins omgebogen 
en op het midden zeer flaauw ingesneden; de buikzijde van 
het achterlijf is bijna onbehaard, en donkerbruin met uitzonde- 
ring van de lichtbruine zijlappen van het eerste en den achter- 
rand van alle segmenten; het tweede, vijfde en zesde segment 
is geheel met fijne puntjes bedekt, de overige segmenten slechts 
op de tweede helft; op het midden van de bazis van het vijfde 
segment bevindt zich een scherp, naar achteren gerigt doorntje, 
dat zich over het midden van het segment als eene fijne langs- 
kiel voortzet; aan wederzijde van deze kiel komt op den ach- 
terrand van hetzelfde segment een korter doorntje voor, terwijl 
men in haar verlengde op de bazis van het zesde segment een 
stomp doorntje aantreft (fig. 10.). 
Van dit merkwaardig bijtje bragt mijn broeder, de Officier 
van Gezondheid M. L. Ritsema, drie mannelijke individuen van 
Soerabaija mede. Zij berusten, even als de andere door hem in 
onze Oost-Indische bezittingen verzamelde insekten, in ’s Rijks 
Museum voor Natuurlijke Historie te Leiden. 
Sedert in onze laatste Vergadering (28 December 1872) door 
mij over het geslacht Steganomus gesproken is (zie blz. ıxıı 
20 
