KR ANS EROYDLCA B, 239 
abdomine, lateribus, ut et mamillis, perlongis et tubulosis, 
nigrieantibus. Palpi valde curiosi, clava Minervae quleam simu- 
lante !. 

Bij deze toezending van spinnen uit de omstreken van Wan- 
garete in het district van Melbourne bevond er zich één, die 
mij eene bijzondere beschrijving overwaardig toeschijnt. Zij 
behoort ten duidelijkste tot de familie Epeiroidae, onder-familie 
Epeirinae van Thorell, en komt mij voor, zoowel wegens den 
geheelen habitus naturalis, als volgens de hoofdkenmerken van 
dit genus, tot dat der Epeirae te mogen worden gerekend. 
Met het- oog op de eigenaardige bijzonderheden, die deze 
Epeira-soort vertoont, heb ik intusschen niet verzuimd, vooraf 
na te gaan, of zij ook verdiende te worden gebracht tot een 
of ander der genera nova of rariora in de vermelde Familie door 
Keyserling, Thorell, L. Koch, enz. aangenomen. Het is mij 
niet gelukt, voldoende overeenkomst met een van deze te con- 
stateeren, meer bepaaldelijk niet met Gasteracantha (vooral 
hemisphaerica C. L. Koch), Eurycorma (vooral scufata Perty), 
Peniza (Thorell), met welken ik haar, uithoofde van eenige 
oppervlakkige, verwante karaktertrekken, heb vergeleken. Zoo 
bij voorbeeld bezit mijne Epeira de peripherische groote ovale 
„Narhen”, of dubbele ocellen, der overige Gasteracanthae niet; — 
vertoont niet den „niedern, unter den Thorax versteckten Kopf” 

van Eurycorma (s. Eurysoma); valt evenmin in de termen 
van het geslacht Peniza, dat insgelijks voorzien is van een’ 
? 
cephalothorax „antice non elevatus.” Voor het overige zou, 
— ofschoon ik daarvan geene afbeelding ken, — de beschrijving 
van dit laatste genus mij soms eenigszins in twijfel hebben doen 
1 Ten duidelijkste behoort dit spiunetje tot die » Plattgedrickte Formen», waarvan 
L. Koch, blz. 1 van zijn aangehaalde werk, gewag maakt. — Bevestigd vond ik, 
vergelijkenderwijze, in deze kleine collectie diens uitspraak omtrent den grooten »Arten- 
reichthum» der Epeiriden in Australie; ook dat de cephalothorax en mandibulae van 
velen een sterken »Metallschimmer» vertoonen. Vreemd is daarentegen, dat in deze 
verzameling geene enkele d//us-soort voorkwam, daar ook de Attiden-familie in 
Nienw-Holland volgens Koch sterk gerepresenteerd is. 
