240 ARANEAE EXOTICAE 
staan, indien niet bij de nadere omschrijving der „ocelli” ge- 
steld ware: „uf in gen. Gasteracantha conformatis’’, van welker 
ware „Narben” de ocelli of ocelluli mijner Epeira zeer veel 
verschillen. 
Ook bij Walekenaer, Hahn und Koch, Doleschall, Vinson, enz. 
vond ik !, onder hunne tropische Epeira-soorten, geene, die 
der mijne nabijkwam. Ik vind evenwel geene genoegzame aan- 
leiding, om voor dezen Epeira-vorm alweder een’ nieuwen 
geslachtsnaam uit te denken, te minder daar het niet doenlijk 
is, de fijnere, mikroskopisch-anatomische bijzonderheden, de 
Juiste afstands- en lengte-verhouding, enz. naar den eisch te 
onderzoeken, wanneer men slechts een enkel voorwerp (dat 
behouden moet worden, en dat ons niet toebehoort), ter be- 
schikking heeft. Nogtans beschouw ik haar wel als eene 
nieuwe soort, waaraan ik, wegens den zeer in het oog vallenden 
vorm van den kop, gewapend als die is met twee stompe 
breede hoornen (van eene gedaante zoo als men die in de mytho- 
logische teekeningen der Satyri, of ook in die van den Diabolus 
aantreft), — den naam van Beelzebub, met eenig recht, meen 
te mogen toeleggen. Ik laat van haar eene Latijnsche diagnose ? 
en Hollandsche beschrijving (echter slechts aan één spiritus- 
exemplaar ontleend) volgen, die ik, hoe weinig ook ervaren 
in dit gedeelte der arachnologie, toch vertrouw, dat voor den 
zaakkundige voldoende zullen wezen, om deze spinsoort, bij 
voorkomende gelegenheid, te kunnen herkennen. 
EPEIRA BEELZEBUB n. sp. 9. 
Cephalothorax nitidus, cum pedibus infuscatus, oblongo- 
orbiculatus, antice parum angustatus, fronte lata obliquä, utrin- 
que superne desinente in cornu triangulare obtusum. 
Abdomen glabrum, non nitiduiu, ex griseo subflavescens, 
1 Lucas’ groote werk heb ik niet kunnen raadplegen evenmin de tijdschrift- 
artikelen van Blackwall en Cambridge. 
2 Deze heb ik, ter wille van de niet met onze taal vertrouwde Lezers, uitvoeriger 
gemaakt, dau anders door het gebruik gewettigd is. 
