242 ARANEAE EXOTICAË. 
gesteld, verre verwijderd van de m.o., nagenoeg op den buitenrand 
van de frons, in eene lijn vallende tusschen de voorste en 
achterste m. 0. — Mandibulae. Sterk, breed, bijna even breed 
als de clypeus, iets langer dan breed, meer cylindrisch dan 
conisch, verticaal, vooraan binnenwaarts geelachtig behaard, 
van dezelfde kleur als de kop, nabij de unci bruinzwart; deze 
zijn krachtig ontwikkeld, donkerbruin of zwart met roode 
spitsen. — Maaillae. Gewoon van grootte, omgekeerd wig- 
vormig; /abium klein, driehoekig; allen bruin met een witachtig 
voorrandje. — Palpi. Vrij lang, naar voren eenigszins lepel- 
vormig verbreed, met een duidelijk haakje; geelachtig, van 
onderen donkerbruin gevlekt. — Pedes. 1.2.4. 3. kort en dik, 
femora der twee voorpooten een weinig verdikt, hunne tibiae 
eenigszins plat en van boven licht gesleufd; glad, bijzonder 
weinig behaard, met uitzondering der coxae, die vele lange 
lichtgele haartjes vertoonen; tarsen-haken zeer ontwikkeld; 
kleur roodbruin; femora en tibiae met groote, metatarsi en tarsi 
met kleine zwartbruine ringen, die aan de onderzijde veel 
sterker zijn uitgedrukt. — Abdomen. 0.005 m. Breeder en langer 
dan de cephalothorax, bolvormig rond, aan de basis en tus- 
schen de rug- en buikvlakte eenigszins afgeplat en naar den anus 
op de gewone wijze der Epeirae pyramiedvormig uitloopende, 
lederachtig hard, kaal, doch niet glanzig. Van de gewone, 
donkergele, rug-stigmata, zijn twee, veel grootere, beneden- 
waarts, verder uit een geplaatst, dieper ingedrukt; vier kleinere 
bovenwaarts in een dichter bijeenstaand kwadraat. Daarenboven 
is de geheele rug- en zijvlakte bezet met menigvuldige enkel- 
voudige oogjes (ocelli), eirkelrond en zeer klein (niet ovaal 
en dubbelrandig en niet zoo sterk ingedrukt als bij Gasteracantha). 
Aan de basis zijn ze het kleinst, meer onregelmatig en 
dichter bij elkander; meer naar het midden van den rug en in 
de zijden, zijn ze iets grooter en regelmatig geordend, in een 
viertal schuins naar en langs de zijden verloopende dubbel- 
rijen, wier toppen elkander naar het midden van den rug 
eonvergeerend ontmoeten; zij zijn geel van kleur, hebben in 
het centrum een donkerder stipje, en velen hunner zijn aan de 
