V E B s L A ö. ÏXI 



gekweekte exemplaren. Ook Spreker verkreeg de vlinders uit een aantal 

 rupsen, die hij aan de welwilleudlieid van ons medelid Maurissen te 

 danken had en die te Maastricht zeer veel kwaad deden in eene 

 vermicelli-fabriek. De rupsen werden hem in den herfst van 1879 

 toegezonden, bleven nog eenigen tijd eten, doch maakten spoedig 

 spinsels, waarin zij onveranderd overwinterden. In April had de 

 verpopping plaats en daarna verschenen van 20 Mei tot 10 Junij de 

 vlinders, de mannelijke het eerst. 



Zeller's beschrijving is, het behoeft naauwelijks gezegd te worden, 

 uitmuntend. Alleen moet Spreker opmerken dat de vlinders ook door 

 de roodachtige franje der fijn zwart bestoven voorvleugels en de sterk 

 getande tweede dwarslijn van Elu tel la onderscheiden worden. De 

 vlugt der door Spreker gekweekte vlinders is merkelijk grooter dan 

 Zeiler opgeeft, namelijk 20-26 mm. (Zeiler vergeleek de vlinders 

 met Homocosoma nimbella, die eene vlugt heeft van 13^ — 19 mm.). 

 Verder moet de voorvleugelpunt niet regthoekig maar afgerond worden 

 genoemd. Van het aderstelsel zegt Zeiler niets ; dit is als bij EkUeUa , 

 maar ader 4 — 5 der voorvleugels ontspringen meer uit één punt en 

 ader 3 staat iets verder van ader 2, die ook iets langer is. 



Van welk land deze nieuwe plaag afkomstig is, kan niet met 

 zekerheid worden gezegd, doch vermoedelijk is zij uit Noord- Amerika 

 overgebragt. Zorgvuldig overbuilen van het aangetaste meel en het 

 met scherpe bezems uitvegen van alle reten en hoeken der molens 

 en bewaarplaatsen zullen wel de beste middelen tegen dit schadelijk 

 gedierte zijn. 



Verder laat Spreker ter bezigtiging rondgaan exemplaren van 

 eenige soorten van het dagvlinder genus Euploea, dat vooral het 

 tropische Azië bewoont en in onze Oost-Indische bezittingen rijk ver- 

 tegenwoordigd is. Hij ontving daarvan door de welwillendheid van 

 Dr. Rössler te Wiesbaden eenige soorten van de Philippijnsche eilan- 

 den en merkte bij vergelijking met andere soorten van Java en 

 Celebes op, dat zij met sommigen eene groote overeenkomst hebben, 

 doch allen zich onderscheiden door eene helderwitte, bandvormige, 

 gebogene streep in de punt der voorvleugels, terwijl de blaauwge- 

 tinte soorten een sterkeren weerschijn hebben. Overigens is er in 

 grootte, vleugelvorm en aanleg van teekening zulk eene merkwaardige 

 overeenkomst, dat Spreker tot de gevolgtrekking moet komen, dat 

 de bedoelde Philippijnsche Euploeën geene afzonderlijke soorten, maar 

 slechts variëteiten der verwante Javanen of Celebanen zijn , of omge- 



