VERSLAG. ClTll 



op , dat door Mégnin in zijn onlangs verschenen werk : Le^ parasites el les 

 iiialadios parasitaires een diertje uit de orde der Thysanura is beschreven 

 en afgebeeld onder den naam van Poiiiir/iippus pitijriasiciis , eene soort , 

 die tijdelijk op paarden leeft. Naar het schijnt , is dit het eerst 

 bekende voorbeeld van parasitisme in deze insectenorde. Sprek^.r 

 voegt daarbij , dat eene andere soort van Thysanure , die hij niet 

 weet te bestemmen , doch waarvan hij eene afbeelding vertoont , hem 

 is medegedeeld door Dr. Piaget, die haar op eene zeemeeuw had ge- 

 vonden; het geldt hier waarschijnlijk mede een tijdelijk of toevallig 

 parasitisme. 



Voorts laat Spreker eene teekening rondgaan van een vreemd diertje, 

 hem ook door den heer Piaget ter hand gesteld en gevonden op eene 

 Tenthredine {Tarpa spissifnrmis Klug); geheel in twijfel waar het moest 

 worden gerangschikt, meende hij in 't eerst het ook tot de Thysanuren 

 te moeten rekenen, doch bij nader onderzoek kon dit volstrekt niet. 

 (Bij het zien der teekening werd het raadsel opgelost door den heer 

 Kitsema , die daarin aanstonds een Triiuijuhun , een vroeger stadium 

 der Meloë-\a.ryen , herkende). 



De heer Oudemans wijst verder op de moeijelijkheid, die hij onder- 

 vindt in het aanwijzen van de juiste plaats, welke de Acarinen in 

 het systeem moeten innemen. Gewoonlijk worden zij achter de Arach- 

 niden gesteld, hoewel zij ontegenzeggelijk, even als de Myriopoden , 

 meer tot de eigenlijke insecten naderen, omdat de jongen aanvanke- 

 lijk niet meer dan 6 pooten hebben. Ook de indeeling in groepen 

 levert vele bezwaren op. Eenige Acarinen (oonen groote verwantschap 

 met de insecten, anderen staan digter bij de Araneïden, en er zijn 

 er zelfs, die in habitus en wijze van ontwikkeling duidelijke punten 

 van overeenkojist hebben met de Opilioniden (Phalangita). Met 

 uitzondering van twee of drie farailien , die als „incertae sedis" moeten 

 gerekend worden, zou eene generieke tabel der Acarina gelijken op 

 een' boom, die, even als een IhuKÌaiiiis, op drie wortels rust en waar- 

 van sommige takken weder ineenliepen, terwijl de familien „incertae 

 sedis", als even zoovele vogels, om den boom rondfladderen, nog zonder 

 eene keuze te doen op welken tak zij zullen nederstrijken. 



Eindelijk bespreekt de heer Oudemans de synonymische verwar- 

 ringen, die bij een paar soorten van liet geslacht Ànalges bestaan; 

 na deswege verschillende schrijvers te hebben geraadpleegd, meent 

 hij de beide soorten te kunnen vaststellen als volgt : 



